Κάλεσαν έναν Τσιγκούνη σε σουρπράϊζ πάρτυ.
-Τι είναι το σουρπράϊζ πάρτυ; ρώτησε.
-Να, μιά γιορτή, και ο καθένας φέρνει κάτι! του απάντησαν.
Το βράδι ο ένας έφερε ουίσκι, ο άλλος σαλάμι, άλλος τυρί, άλλος λουκάνικα κ.λ.π.
Ο Τσιγκούνης έφερε τον αδελφό του.

- Ο φίλος μου ο Χρόνης, που πέθανε προχθές, άφησε ότι είχε και δεν είχε στο ορφανοτροφείο......
- Μπράβο, αυτό θα πει φιλανθρωπία. Και άφησε πολλά?????
-ναι...... Οκτώ παιδιά....!!!!!!!

Ένας ηλικιωμένος, ενώ γυμναζόταν σε ένα γυμναστήριο, πρόσεξε μια γλυκύτατη νέα κοπέλα. Ρώτησε λοιπόν έναν προπονητή που πέρναγε...
- Ποιό μηχάνημα υπάρχει εδώ, που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω, ώστε να κάνω εντύπωση σε εκείνη εκεί, την γλύκα;
Ο προπονητής, τον κοιτάζει από πάνω έως κάτω και του λέει...
- Εγώ, στην θέση σας, θα χρησιμοποιούσα να εκεί.. στον προθάλαμο... το ΑΤΜ...

- Τι λέει το σλας (/) στο επί τοις εκατό (%);
- Τι μπαλκόνια είναι αυτά μανάρι μου;

Δυο πειρατές κάθονται στην κουπαστή του πλοίου αφού έχουν κατεβάσει από μια νταμιτζάνα ρούμι ο καθένας:
- “Ρε συ κοκκινοτρίχη Τζακ, να σε ρωτήσω κάτι…το δεξί σου πόδι σου πως το έχασες;”
- “Άστα… καρχαρίας! Μια δόση κάνουμε ρεσάλτο σε ένα αγγλικό εμπορικό, πιάνω το σχοινί και πάω να πηδήξω, αλλά γλυστράω και πέφτω μέσα στην θάλασσα… Ε, μέχρι να με βγάλουν, μου έφαγε ο καρχαρίας το πόδι και τώρα είμαι με το ξύλινο…”
- “Μάλιστα… Καλά και το αριστερό σου πόδι πως το έχασες;”
- “Αστα… κροκόδειλος! Έχουμε αποβιβαστεί στην Κούβα και εκεί που κάνουμε πλιάτσικο σε κάτι χωριά, μου την πέφτει ο κροκόδειλος… Ετρεξα αλλά δεν είχα συνηθίσει το ξύλινο πόδι βλέπεις…”
- “Πω πω τι έχεις τραβήξει ρε άνθρωπε… καλά και…τον γάντζο στο χέρι πως τον απέκτησες;”
- Άστα… Βαρέλι…”
- “Βαρέλι;”
- “Ναι, βαρέλι… Να, είχε τρικυμία θυμάμαι και ήμουν στα αμπάρι, σπάνε τα σχοινιά του φορτίου και ένα βαρέλι μου πλάκωσε το χερι… Πήγα να το αποφύγω αλλά δεν είχα συνηθίσει τα δύο ξύλινα πόδια βλέπεις…”
- “Έλα ρε συ! Και να σου πω ρε κοκκινοτρίχη Τζακ, το μάτι σου πως το έχασες και το έχεις καλυμμένο;”
- “Άστα… τσίμπλα!”
- “Τσίμπλα;”
- “Ε, δεν είχα συνηθίσει τον γάντζο βλέπεις…

Κάποιος υπέφερε από φοβερούς πονοκεφάλους... Σε όσους γιατρούς κι αν πήγε, κανείς δεν μπόρεσε να βρει την αιτία ή να τους σταματήσει. Αυτό σήμαινε για χρόνια, η κατάσταση με τους πονοκεφάλους είχε καταντήσει αφόρητη...

Κάποια μέρα βρέθηκε ένας γιατρός που ίσως μπορούσε να βοηθήσει...

- Υπάρχουν καλά και κακά νέα, λέει ο γιατρός... Τα καλά νέα είναι ότι σίγουρα μπορώ να σταματήσω τους πονοκεφάλους... Τα κακά νέα είναι ότι για να γίνει αυτό, πρέπει να σου κόψω τα γεννητικά όργανα...

Μες την θλίψη φεύγει ο καημένος, αλλά μην έχοντας άλλη επιλογή, μια και η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο, πάει κατευθείαν στο νοσοκομείο για την εγχείρηση...

Μετά από μερικές μέρες, βγαίνοντας από το νοσοκομείο, ένοιωθε ότι κάτι του έλειπε, άλλα οπωσδήποτε οι πονοκέφαλοι είχαν υποχωρήσει τελείως...

Ένοιωθε άλλος άνθρωπος που έπρεπε να κάνει μία καινούργια αρχή και μία καινούργια ζωή...

Περπατώντας, περνά μπροστά από ένα κατάστημα ρούχων και σκέφτηκε ότι θα ήταν καλή ιδέα να αγοράσει ένα καινούργιο κουστούμι... Πάει στον υπεύθυνο και του λέει:

- Τα ήθελα ένα καινούργιο κουστούμι...

- Ωραία, λέει ο υπεύθυνος κοιτώντας τον με τα μάτια. Ας δοκιμάσουμε το 46 νούμερο.

- Που το ξέρετε; ρωτά ο ανθρωπάκος.

- Αυτή είναι η δουλειά μου, κύριε, απαντά ο καταστηματάρχης...

Το κουστούμι ταίριαζε απόλυτα...

- Τι θα λέγατε και για ένα πουκάμισο;

- Καμιά αντίρρηση, απαντά ο ανθρωπάκος.

- Πρέπει να φοράτε νούμερο large, κολάρο 30 πόντοι...

- Που το ξέρετε; Ρωτά πάλι ο ανθρωπάκος.

- Αυτή είναι η δουλειά μου, κύριε, απαντά ο καταστηματάρχης...

Το πουκάμισο ταίριαζε απόλυτα...

- Τι θα λέγατε και για ένα ζευγάρι παπούτσια;

- Καμιά αντίρρηση, απαντά ο ανθρωπάκος

- Πρέπει να φοράτε νούμερο 41,5...

- Που το ξέρετε;

- Αυτή είναι η δουλειά μου, κύριε, απαντά ο καταστηματάρχης...

Τα παπούτσια ταίριαζαν απόλυτα...

- Τι θα λέγατε και για εσώρουχα;

- Καμιά αντίρρηση, απαντά ο ανθρωπάκος

- Πρέπει να φοράτε νούμερο 32...

- Όχι, λέει αυτός, φορώ 30 από τότε που ήμουν 12 χρόνων...

Ο καταστηματάρχης τον κοιτά σκεφτικός και του λέει:

- Αποκλείεται να φοράτε 30 νούμερο... Αυτό θα σας έσφιγγε τα γεννητικά όργανα με αποτέλεσμα να υποφέρετε από χρόνιους πονοκεφάλους...!

Η δίκη είχε ξεκινήσει. Ένας πολύ ανθυγιεινός τύπος δικαζόταν και ο δικαστής απευθυνόμενος σ αυτόν λέει:

-Κατηγορείσαι ότι σκότωσες μια δασκάλα με ένα αλυσοπρίονο...
-Παλιοψεύτη ! Ακούγεται μια φωνή από το βάθος της αίθουσας του δικαστηρίου.

-Ησυχία στο ακροατήριο, φωνάζει ο δικαστής, και κοιτάζει πάλι τον
κατηγορούμενο λέγοντας του:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες το παιδί που μοιράζει τις εφημερίδες με ένα φτυάρι...
-Παλιομίζερε ! Ακούγεται η ίδια φωνή από το βάθος της αίθουσας του δικαστηρίου.

-Είπα ησυχία ! Φωνάζει ο δικαστής, κοιτάζει πάλι τον κατηγορούμενο και του λέει:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες και ένα ταχυδρόμο με ένα ηλεκτρικό τρυπάνι...
-Εγωιστικό γαϊδούρι ! Ξεφωνίζει ο ίδιος τύπος.

-Τι ξεσπάσματα είναι αυτά κύριε μου; Ρωτά ο δικαστής.
-Κύριε Δικαστά, είμαι γείτονας του κατηγορούμενου 10 χρόνια τώρα, και ξέρετε...
...ποτέ δε μου δάνεισε ένα εργαλείο όταν το χρειαζόμουν.

Ταξί φτάνει σε μπλόκο.

-Αστυνομικίνα με τσιριχτή φωνή και υπεροπτικό ύφος Κάλαχαν:
«Σας παρακαλώ, κύριε, δεν μπορείτε να περάσετε από δω».

-Ταρίφας, με ατάραχο βλέμμα και φωνή μπασαδούρα:
«Γιατί μαντάμ, έχεις σφουγγαρίσει?!'