Ο τύπος περπατάει στο δρόμο, οπότε σε κάποια στιγμή του ερχεται να κάνει την φυσική του ανάγκη.
Μπαίνει λοιπόν στις δημόσιες τουαλέτες, κατεβάζει το παντελόνι του, κάθεται αναπαυτικά και αρχίζει την δουλειά του. Ξαφνικά ακούει μια φωνή.
- Καλησπέρα!
Κοιτάει δεξιά αριστερά πάνω, τίποτα. Ξανακούει όμως...
- Καλησπέρα λέω, ακούς?
Τρελάινεται ο τύπος, απαντάει.
- Καλησπερα και σε σένα...
- Πού είσαι?
- Εδώ δίπλα... λέει ντροπαλά
- Τι κάνεισ? ρωτάει η φωνή πάλι.
- Εεε, καλά είμαι, την ανάγκη μου κάνω...
- Θες να έρθω απο κει?
- Οοοχι μωρε, εντάξει, τα καταφέρνω και μόνος... λεει ο δικός μας σοκαρισμένος και τότε ακούει.
- Μωρό μου θα σε πάρω πάλι σε λίγο γιατί ειναι ένας μα***ας εδω δίπλα που απαντάει σε όλες τις ερωτήσεις μου!!!

Η δίκη είχε ξεκινήσει. Ένας πολύ ανθυγιεινός τύπος δικαζόταν και ο δικαστής απευθυνόμενος σ αυτόν λέει:

-Κατηγορείσαι ότι σκότωσες μια δασκάλα με ένα αλυσοπρίονο...
-Παλιοψεύτη ! Ακούγεται μια φωνή από το βάθος της αίθουσας του δικαστηρίου.

-Ησυχία στο ακροατήριο, φωνάζει ο δικαστής, και κοιτάζει πάλι τον
κατηγορούμενο λέγοντας του:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες το παιδί που μοιράζει τις εφημερίδες με ένα φτυάρι...
-Παλιομίζερε ! Ακούγεται η ίδια φωνή από το βάθος της αίθουσας του δικαστηρίου.

-Είπα ησυχία ! Φωνάζει ο δικαστής, κοιτάζει πάλι τον κατηγορούμενο και του λέει:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες και ένα ταχυδρόμο με ένα ηλεκτρικό τρυπάνι...
-Εγωιστικό γαϊδούρι ! Ξεφωνίζει ο ίδιος τύπος.

-Τι ξεσπάσματα είναι αυτά κύριε μου; Ρωτά ο δικαστής.
-Κύριε Δικαστά, είμαι γείτονας του κατηγορούμενου 10 χρόνια τώρα, και ξέρετε...
...ποτέ δε μου δάνεισε ένα εργαλείο όταν το χρειαζόμουν.

Τρεις δικηγόροι και τρεις γιατροί, πρέπει να παρακολουθήσουν ένα συνέδριο σε μια επαρχιακή πόλη και ο μόνος τρόπος για να πάνε εκεί, είναι με το τρένο.

Στον σταθμό, οι τρεις γιατροί βγάζουν τρία εισιτήρια και βλέπουν τους δικηγόρους να βγάζουν μόνο ένα εισιτήριο.
- Πώς θα ταξιδέψετε, τρία άτομα, με μόνο ένα εισιτήριο;
- Κοιτάξτε και θα δείτε, απαντάει ο ένας από τους δικηγόρους.

Ανεβαίνουν στο τρένο και οι γιατροί κάθονται στις θέσεις τους και παρακολουθούν τους δικηγόρους να στριμώχνονται σε μια τουαλέτα και να κλείνουν την πόρτα πίσω τους.

Το τρένο αναχωρεί και λίγο αργότερα, ο εισπράκτορας φτάνει για να ελέγξει τα εισιτήρια. Χτυπά την πόρτα της τουαλέτας και φωνάζει «Εισιτήρια, παρακαλώ». Η πόρτα ανοίγει και ένα χέρι βγαίνει από μέσα με το εισιτήριο. Ο εισπράκτορας το ακυρώνει και φεύγει.
Αμέσως μετά, οι δικηγόροι βγαίνουν και κάθονται στις θέσεις.

Οι γιατροί το βλέπουν αυτό και συμφωνούν ότι είναι πολύ έξυπνη ιδέα. Έτσι, μετά το συνέδριο, αποφασίζουν να αντιγράψουν τους δικηγόρους και στον σταθμό, βγάζουν μόνο ένα εισιτήριο, για το ταξίδι της επιστροφής.

Βλέπουν όμως τους δικηγόρους, οι οποίοι δεν αγόρασαν ΚΑΝΕΝΑ εισιτήριο αυτήν την φορά.

- Πώς θα ταξιδέψετε στο τρένο χωρίς καν εισιτήριο;
- Κοιτάξτε και θα δείτε.

Ανεβαίνουν στο τρένο. Οι τρεις γιατροί στριμώχνονται σε μια τουαλέτα και οι δικηγόροι σε μιαν άλλη κοντινή. Το τρένο αναχωρεί. Λίγο αργότερα, ένας από τους δικηγόρους βγαίνει από την τουαλέτα τους, περπατά προς την τουαλέτα των γιατρών, σταματά, χτυπά την πόρτα και λέει:
- Εισιτήρια, παρακαλώ....

Ήταν ένας τύπος πωρωμένος με τις καταδύσεις.
Ετοιμάζεται, φοράει τον εξοπλισμό του και αρχίζει να κατεβαίνει.
100 μέτρα βάθος...
200 μέτρα βάθος...
300 μέτρα βάθος...
400 μέτρα βάθος...
500 μέτρα βάθος...

Στα 500 μέτρα με μεγάλη έκπληξη βλέπει έναν τύπο να βουτάει με το μαγιώ του, χωρίς εξοπλισμό, χωρίς τίποτε...

Αμέσως βγάζει το ειδικό, πανάκριβο πινακάκι του και γράφει:

'Ρε φίλε, να σε ρωτήσω κάτι; Εγώ για να φτάσω σε αυτό το βάθος, χρειάστηκα εξοπλισμό, χρόνο... Εσύ πώς έρχεσαι τόσο βαθιά χωρίς εξοπλισμό;'
Του αρπάζει ο άλλος το πινακάκι και γράφει:

'Πνίγομαι, ρε μ*λ*κα!!!!!!!!!!!!!!!!

- Ο φίλος μου ο Χρόνης, που πέθανε προχθές, άφησε ότι είχε και δεν είχε στο ορφανοτροφείο......
- Μπράβο, αυτό θα πει φιλανθρωπία. Και άφησε πολλά?????
-ναι...... Οκτώ παιδιά....!!!!!!!

Ήταν ένας μαθηματικός, ένας φυσικός και ένας χημικός σε ένα πλοιό το οποίο
ναυάγησε (όχι, δεν ήταν ο Τιτανικος) και έτσι βρέθηκαν αυτοί οι τρεις κύριοι
ναυαγοί σε ένα ερημονήσι μαζί με ένα κιβώτιο κονσέρβες. Δυστυχώς όμως οι
κονσέρβες δεν είχαν ανοιχτήρι μαζί τους και έπρεπε αυτοί να βρουν ένα τρόπο να
τις ανοίξουν και ο καθένας παίρνει από ένα κονσερβοκούτι ώστε να προσπαθήσει
κάποιο τρόπο ανάλογο της επιστήμης του προκειμένου να το ανοίξει.
Ο φυσικός αφού μελετάει τη θέση του ήλιου τοποθετεί το κονσερβοκούτι κάτω από
τα γυαλιά του και περιμένει την επίδραση των ακρίνων του ηλίου που θα περνάνε
μέσα από τους φακούς των γυαλιών να λειτουργήσουν ως πανισχυρη οξυγονοκόλληση.
Δυστυχώς όμως, μία μέρα μετά και ακόμη δεν καταφέρνει τίποτα.
Ο χημικός με τη σειρά του αφού μελέτησε τη γεωγραφική θέση τους έβαλε το
κονσερβοκούτι στη θάλασσα από τη μεριά που υπήρχαν δυνατά ρεύματα και
μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε αλάτι προκειμένου να σκουριάσει γρηγορότερα.
Περνάει μία μέρα και ακόμη όμως το κονσερβοκούτι δεν είχε πάθει τίποτα.
Οπότε λέει και ο μαθηματικός να δοκιμάσει αλλά οι άλλοι πετάγονται:
- Τι να δοκιμάσεις ρε συ; Η δική σου επιστήμη είναι μόνο θεωρία, τίποτα στην
πράξη.
- Και όμως κύριοι, εγώ βρήκα τη λύση στο πρόβλημα μας
- ... (Άφωνοι)
- ΕΣΤΩ ΑΝΟΙΧΤΗΡΙ...