Aυτή την ώρα που πονώ
μου 'ρθε να γράψω στίχους,
γιατί η καρδούλα μου
θα σπάσει απ' τους χτύπους.

Τη νύχτα που θα πονώ,
τη νύχτα που θα κλαίω
θα με βρείτε στη φωτιά
τα όνειρα να καίω.

Η αγάπη είναι σαν το πυρωμένο σίδερο.
Αν το ακουμπήσεις θα καείς, ο πόνος θα φύγει,
αλλά το σημάδι θα μείνει εκεί για πάντα!

Πως να ζητήσω της καρδιάς
να μην σε αγαπάει;
Αφού 'ναι σαν να της ζητώ
να πάψει να χτυπάει!

Εχεις τα πιο γλυκα ματια του κοσμου και εισαι σκετη γλυκα και θα ειναι τυχερος αυτος που θα σε εχει...
Σε αγαπω.

Όταν σε βλέπω νιώθω σαν κολασμένη που βλέπει τον παράδεισο, σαν διψασμένος που βρίσκει μια όαση μέσα στην έρημο, σαν φυλακισμένος που αντικρύζει την ελευθερία του, και σαν νεκρός που ξαναβρίσκει την ζωή του... Αλλά εσύ, θέλεις να γίνεις ο παράδεισος, η όαση, η ελευθερία και η ζωή μου;

I had no... βάσανα
before να σε γνωρίσω.
But now... δεν μπορώ
for you να μην δακρύσω!