{lang: 'el'}
Roadhouse.gr
Roadhouse.gr
Αστεία και ανέκδοτα
Κάντε μας Like!
Αστεία Ποιήματα
Ποιηματάκια και στιχάκια, Αστεία ποιήματα, χιούμορ, Παρωδίες τραγουδιών με πολύ τρέλα!
thumbnail
Ξένος - Μες στην αυλή του άρχοντα πρώτη φορά τον είδα.
Γλυκό αγόρι, όμορφο, με μάτι σαν γαρίδα.
Η μάνα του τον έκανε περίπου στα τριάντα.
Ήταν όταν ο άρχοντας δοκίμασε viagra.
Δεν είχε αφήσει θηλυκιά για θηλυκιά στον κάμπο,
μα μόνο η κυρα-Μάρω του άφησε διάδοχο.
Πριν γνωριστούν was ξακουστή στα πέρατα του κόσμου.
Την ήξεραν και άρχοντες και λόρδοι του υποκόσμου
και χωρικοί και προύχοντες, γέροι και τρυφερούδια,
γι αντάλλαγμα της φέρνανε κάθε λογής καλούδια.
Κι έτσι περνούσε ο καιρός κι η Μάρω ούτε λόγο
για παντρειά, για σύζυγο, έστω και για απόγονο.
Ώσπου ο χρόνος κύλησε και έφτασε εκείνη
η νύχτα που ο άρχοντας την είδε με μπικίνι.
Μες στο ποτάμι όρμηξε, έγινε χαλασμός
κι εννέα μήνες later έφτασε ο πελαργός.
Τους έφερε ένα γιόκαρο ίσαμε εκεί πάνω.
Μόλις του το γυρίσανε του Pit έφερε κλώνο.
Δοκίμασε σε αθληταρά, σε λόγιο, σε κούκλο,
πάντα του το γυρίζανε. Δοκίμασε κι ευνούχο.
Το τελευταίο έμοιαζε πολύ με μεγιστάνα,
όταν του το γυρίσανε τα πήρε εις την κράνα.
Α έτσι μου είστε; φώναξε. Πάρτε αυτή τη φάτσα.
Βγάλαν το περιτύλιγμα και είδαν τον Χλαπάτσα!

Μάρω - Τούτο το πράγμα πού ‘φερες τι είναι πελαργέ μου;
τώρα εσύ θέλεις αυτό να το φωνάζω «Γιέ μου»;
μοιάζει στης Ρόζμαρι το γιο, μοιάζει και με μαμούδι.
Στου Κόμη Δράκουλα εγγονό φέρνει και σε παπούδι.
Αρχοντας - Μπορεί να μοιάζει μ’ όλ’ αυτά, να γίνει ότι θέλει.
Ότι είναι γιος μοναδικός, αυτό μόνο με μέλλει.
Τούτο το πιθηκοειδές θα είν’ τρανό, μεγάλο,
κι αν με το χρόνο δε φτιαχτεί, θα πάμε στον Φουστάνο...

Ξ - ... Δίναν και παίρναν οι πλαστικές μέχρι τα 23,
ώσπου στα 24 πήγε στα καλλιστεία.
Την πρώτη θέση κέρδισε εκείνη τη βραδιά,
ενώ απ’ τους άλλους φάνταζε μεγάλη η διαφορά.
Μεγάλο ρόλο έπαιξε σαφώς η ομορφιά,
αλλά και τα λαδώματα δε φέραν γρουσουζιά.

Μέχρι ετούτη τη στιγμή το παν γι’ αυτόν γνωρίζω
κι απ’ τα δυο χρόνια που τον τηρώ, λέω να του μιλήσω.
Έξω απ’ την πόρτα βρίσκομαι και λέω να έμπω μέσα,
μα το ψυχανεμίζομαι, μου φτιάχνει μπουγιαμπέσα.
Θα μπω και θα προσφέρω τούτο το ροζ μπαλόνι.
Μα νάτος που ξεπρόβαλλε ψηλά εις το μπαλκόνι!
Ξ - Όμορφε νέε χαίρομαι που από κοντά σε βλέπω,
εδώ και δύο τέρμινα να σου μιλήσω θέλω.
Χλαπάτσας - Για τι μπορεί να θες εσύ να μου μιλήσεις Ξένε;
για τη ληστεία στην Τράπεζα; το ριφιφί που λένε;
εγώ δεν ξέρω τίποτα, απλά κρατούσα τσίλιες,
και για τη βόμβα στο μετρό όλα συκοφαντίες.
Όσο για τις καταστροφές Χιροσίμα-Ναγκασάκι,
νόμιζα πως με τα κουμπιά θα έπαιζα ραλλάκι.
Οι φόνοι των Macguyver, Kennedi, θεία Ματίνα
θα μείνουνε X-files, δεν έχετε στοιχεία.
Και τα έργα που γυρίσαμε μ’ αυτόν το σκηνοθέτη,
τώρα έμαθα κακά πως ήταν για το νομοθέτη.

Ξ - Μα όχι, να μιλήσουμε ήθελα λιγουλάτσι.
Χλαπάτσας - Εντάξει πέρνα γρήγορα, μας βλέπουνε κι οι μπάτσοι.
Γραμμή για το δωμάτιο και να πατάς στις μύτες.
Καταραμένα μπατσικά, φέραν μέχρι και δύτες.
Ξ - Πόσο μ’ αρέσει η μυρωδιά κινδύνου σ’ έναν άντρα...
Χ - Ποια μυρωδιά; οι κάλτσες μου; τις έχω γι’ αυτοάμυνα.
Λοιπόν τι θέλεις να μου πεις; προχώρα στο ζουμί.



Μ - Γιόκα μου μόνος σου μιλάς; ποιο είναι το παιδί;
γεια σου είμαι η μάνα του, με λένε Μαριγώ.
Πες μου αν θέλεις κάτι, θα φέρω και κοκό..
Χ - Μητέρα φύγετε από δω, τα λέμε ως άντρας σ’ άντρα.
Μ - Εντάξει. Ξένε αν με θες πάω κρεβατοκάμαρα..
Χ - Λοιπόν τι θέλεις να μου πεις; μη με κοιτάς σα βόδι.
Ξ - Ξέρεις, σε βλέπω από καιρό, είσαι ωραίο αγόρι..
Να σε γνωρίσω θα ‘θελα λιγάκι παραπάνω..
Μ - Ξένε σού ‘φερα το γλυκό, τι άλλο θες να κάνω;;

Σκέψη: - Η μάνα του είν’ όμορφη, αλλιώτικη απ’ τις άλλες
Ώριμη, sexy, δροσερή, θα φτιάχνει και φαρφάλλες,
γιουβέτσια, μύδια, αστακούς, φαΐ βουτυρωμένο.
Μήπως να την γνωρίσω εδώ ήταν το πεπρωμένο;
Από την άλλη ο μικρός είναι μεγάλη μούρη.
Πάει γραμμή για φυλακή ή έργα του Γκουσγκούνη.

Χ - Να φύγεις μάνα. Που θα πας;
Μ - Θα πάω στα καράβια.
Να δω οι βάρκες αν κουνάν, να παίξω λίγα ζάρια.
Να βρω το Μπάμπη το Σουγιά, τους ναύτες στο βαπόρι,
αφού εσύ δω δε με θες, να μπούμε στο Fame Story.

Χ - Λοιπόν τώρα που έφυγε τι θέλεις να μου πεις;
Ξ - Σε λαχταράω από καιρό, πες μου το ίδιο please!
Χ - Ίντα πες ρε ανώμαλε; τώρα θα σε σουβλίσω!
Ξένος! - Σκέψου το θέλεις να βρεθείς στα σίδερα από πίσω;
Και τι σουβλίσω ήταν αυτό; δικιά μας αν είσαι πέστο..
Μάλλον βλακεία πέταξα, άστο να πάει, χέστο.
Αμάν τι δίκαννο είν’ αυτό, στάσου το παίρνω πίσω
Bang bang... τον σκότωσα, τώρα, μένει ν’ αυτοκτονήσω
Bang........

....... Η σκηνή που ακολούθησε δεν ήταν η τελευταία,
στο hospital που πήγανε γίνανε τα μοιραία.
Μπερδέψανε του Ξένου την καρτέλα μ’ ενός φίλου
κι αντί για σφαίρα έκανε εγχείρηση άλλου φίλου!
Στο διπλανό δωμάτιο ο όμορφος Χλαπάτσας
συνήλθε, κι ερωτεύτηκε την Ξένη ο ...μάπας.
Ο γιος της κυρα-Μάρως έγινε αστυνόμος
κι η Ξένη για transsexual γίνηκε δικηγόρος.
Η κυρα-Μάρω άφησε τον Μπάμπη το αρκούδι,
στο Fame Story γράφτηκε κι άρχισε το τραγούδι.
Και ζήσαν όλοι τους μαζί καλά κι ευτυχισμένοι,
κι ο άρχοντας δουλειές άνοιξε με το σκηνοθέτη...

THE END
thumbnail
(Για να απολαύσετε το δημιούργημα καλύτερα, προτείνουμε να σηκωθείτε σε όρθια ευθυτενή στάση, να το απαγγείλετε φωναχτά και -για τους μερακλήδες- να το συνοδέψετε ηχητικά με υπόκρουση κλαρίνου...)

Η Γκόλφω η καπετάνισσα μαζί με τη Μαγδάλω
στη βρύση κουβεντιάζανε για τό 'να και για τ' άλλο
ώσπου η Μαγδάλω ρώτησε πώς πας από κρεβάτι;
κι αναριγήσαν τα βουνά κι έσπασε το κανάτιai
*****

- Εδώ ο κόσμος καίγεται κι υπάρχει λειψανδρία
πού 'ναι τα χρόνια τα παλιά, πού' ναι τα μεγαλεία;
στον κάθε άντρα αντιστοιχούν γυναίκες μια ντουζίνα
κι ώσπου να πάρουμε σειρά τον φάγαμε το μήνα!
*****

Πάει ο καιρός που φύλαγαν οι άντρες καραούλι
για νά 'χουν συναπάντημα μαζί μας στο ραχούλι
θυμάμαι με τη στάμνα μου που πήγαινα στη βρύση
και πάντα κάποιον έβρισκα για να μου τη γεμίσει
*****

- Κι εγώ βρε καπετάνισσα, παράπονο που τό' χω
μα όμως δεν τ' ομολογώ για να μη δίνω στόχο
άντρας κανείς δε με κοιτά, φιλί να μου γυρέψει
κι απ' τον καημό μου δεν πεινώ γι' αυτό και έχω ρέψει
*****

- Άντρας κανείς δεν κυνηγά σήμερα τα κορίτσια
και τώρα πια τα θηλυκά την πέφτουνε στα ίσα
όπου θα βρουν παλικαρά αμέσως του ορμάνε
κι από τα προκαταρκτικά στα γρήγορα περνάνε
*****

Κι άντρες τώρα αλλάξανε και δεν τραβάνε ζόρι
μες τα πολλά τα θηλυκά παίρνουν και καν' αγόρι
κι όποιος κουνάει την αχλαδιά του γίνεται κουσούρι
και οι γυναίκες μένουμε στο τέλος με τ' αγγούρι
*****

- Για πες μου καπετάνισσα στο Λιάκο που μ' αρέσει
τί να του φτιάξω κάμωμα να 'ρθει να μου την πέσει;
Μήπως να ρίξω μια ματιά όταν βρεθεί μπροστά μου
που να μιλά με νόημα γι' αυτόν τον έρωτά μου
*****

- Ρίχ' τη Μαγδάλω τη ματιά να 'ναι φωτιά και λαύρα
και παίχτον επιδέξια στα μάτια σου τα μαύρα
κι άμα δεν πάρει μυρωδιά ρίχ' του και μια σφαλιάρα
να πιάσει την κατάσταση και τη νοηματάρα
*****

Δεν κυνηγάνε τ' άδολα κι είν' αποβλακωμένα
τα παλικάρια τώρα πια - για ρώτα με κι εμένα
που έπαθα την πλάκα μου το Θύμιο όταν είδα
σαν έφερε στον τράγο μου κάποια δικιά του γίδα!
*****

Σας έφερα τη γίδα μου μαζί σας να μαντρίσει
μού 'παν πως τράγο έχετε για να τη μαρκαλίσει
Εγώ τον καλωσόρισα και έβρισκα προφάσεις
να πάρει το μαρκάλισμα πιο άγριες διαστάσεις
*****

Προσφέρθηκα τον τράγο μου συχνά να τόνε δένω
και στο δικό του το μαντρί επίσης να πηγαίνω
κι όταν όλες το τραγί τις γίδες είχε πάρει
ο Θύμιος κοντοστέκονταν - δεν έπαιρνε χαμπάρι!
*****

Το φέρνω μια το φέρνω δυο κι απόφαση το παίρνω
ξαπλώνω πάνω στ' άχερα κι εκεί βαριανασαίνω
ο Θύμιος πέφτει πάνω μου - Τι τρέχει συμπεθέρα;
σβήνω, του λέω, Θύμιο μου και κάνε μου αέρα
*****

Δεν έχει ερκοντίσιον εδώ στον αχυρώνα
τη φουστανέλα ανέμισε να πάρω οξυγόνα
κι απ' το πολύ ανέμισμα στενάξαν τα λαγκάδια
και κόψανε τον άλυσο οι γίδες στα κοπάδια
*****

Αυτά συμβήκαν, τι τα θες, πάνε και τόσοι μήνες
και με πονούν οι θύμησες και παίρνω ασπιρίνες
τώρα πού Θύμιος, πού χαρά, πού τράγος και πού στάνη
κι άντε να δούμε ξαστεριά πότε θα ξανακάνει
*****

Το Θύμιο τον ξεπέταξα εγώ μες τις ραχούλες
μετά όμως τα έφτιαξε και μ' άλλες βλαχοπούλες
κάθε βδομάδα κι άλλη μια μού 'παν πως τις αλλάζει
και για τη μονιμότητα καμία τους δε νοιάζει
*****

Δεν είν' απλή κατάσταση μα σκέτη απελπισία
το να σβαρνιέσαι τακτικά προδίδει απληστία
άσε κυρά μου το παιδί, θα το κατσιάσεις, φτάνει!
τον περιμένουνε κι αλλού κι έχει δουλειές να κάνει!
*****

Δεν είναι και για χόρταση - άντε του χρόνου πάλι
μικρά τα περιθώρια, μεγάλο είναι το χάλι
και θα 'ρθουν κι οι τουρίστριες τους θερινούς τους μήνες
απ' τον τσολιά μερίδιο να πάρουνε κι εκείνες
*****

- Βάστα με γιατί θόλωσα και θα 'χουμε μπελάδες
γουστάρω αυτόν το μοναχό απ' τους παπαροκάδες
γουστάρω τον Ακάκιο, γουστάρω τον Πανούση
γουστάρω τον περιπτερά πού 'ναι χοντρός με μούσι
*****

Βάλε με σ' έναν πλάτανο, βάλε με σ' έναν ίσκιο
μήπως αρχίσω ξαφνικά τα λογικά να βρίσκω
ρίξε μου και μια πετριά με μια γερή κοτρώνα
και φώναξε και τον τσολιά που πίνει μόνο Μπόρνα
*****

Υ.Γ.
Κορίτσια μην τρελαίνεστε και δείχνετε λιγούρα
κι επιμελώς να κρύβετε στο μάτι τη θολούρα
μη γίνουμε και θέαμα, μη γίνουμε και ρόμπες
αλλά να παριστάνουμε όλες τις σεξοβόμβες!

thumbnail
Μπορείς να συμπληρώσεις το παρακάτω ποίημα με ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία;

Μια μέρα ο Λάκης μπούχτισε να κάνει πάλι τα ίδια
και να ξύνει συνεχώς τα τριχωτά του -------------------
και αφού ένιωθε λοιπόν τεράστια ανία
και είχε ρέψει να τραβάει συνέχεια--------------------
αντί να βάλει βίντεο να δει καμία------------------,
ντύθηκε και καβάλησε το μηχανάκι χόντα
και πήγε να επισκεφθεί μια φίλη του απ' το Βόλο
που τη θυμότανε καλά , γιατί'χε ωραίο --------
Πήρε μαζί του χρήματα και έβαλε στις μπότες
για κάθε ενδεχόμενο ένα κουτί -------------
Η φίλη του βέβαια έλεγε πως ήτανε παρθένα
(ίσως μονάχα από μπροστά, από πίσω μπαίναν----------)
γι' αυτό είχε ελπίδες βάσιμες, αφού λίγο την ψήσει,
να τη ξαπλώσει στο χαλί κι εκεί να την --------------.
Εξάλλου ενός φίλου του, όπως ξανά σου είπα,
του είχε πάρει η γκόμενα μία ωραία ---------.
Κρατώντας άνθη έφτασε και χτύπησε την θύρα,
η φίλη τον εκέρασε ένα κουτάκι μπύρα,
φάγανε φρούτα,φτύσανε κατόπιν τα κουκούτσα,
ο Λάκης συλλογιότανε πώς θα της ρίξει----------,
κι αφού φάγαν κοτόπουλο- το στήθος και το μπούτι-
άρχισε να πέφτει σταδιακά το πρώτο -----------,
και εκεί που ο Λάκης σκέφτηκε χαλάλι και τα ναύλα
πού 'χω πληρώσει στο ταξί, κι είχε τεράστια -----------,
χτυπάει η πόρτα κι ήτανε ο γέρος ο παππούς της
κι ο Λάκης τότε σκέφτηκε πού βρέθηκε ο -------------
και γύρισε στο σπίτι του κρύο μπάνιο να κάνει
γιατί ο ----------- του έφτανε μέχρι και το ταβάνι.


Καλά, δεν ντρέπεσαι; Όλο στο πονηρό πηγαίνει ο νους σου!
thumbnail
Ήταν απομεσήμερο, 
καθόμουν στο μπαλκόνι
νοιώθω πως το στομάχι μου 
ολίγον τι φουσκώνει,
να φταίει τάχα το ψωμί; 
να φταίει το κρεμμύδι;
Ή μήπως τα πεντέμισυ 
κιλά πούφαγα μύδι;
ίσως να φταίνε οι αντεριές 
ή τα καλαμαράκια,
ή τα μελομακάρονα 
ή τα τυροπιτάκια,
μα είναι πιθανότερο 
η σκέψη όπως τα φέρνει
νάναι το άγχος το πολύ, 
απού συχνά με δέρνει.
Από τα νεύρα τα πολλά
ο στόμαχος φουσκώνει
κι έχει καούρες μόνιμα
που το φαΐ τις στρώνει.
Αγχώδης εγεννήθηκα,
αγχώδης θα πεθάνω,
χορτάτος θα τον στερηθώ
τον κόσμο τον επάνω.
Απ΄ το πολύ το άγχος μου
τσιμπάω λιγουλάκι
και πρόσφατα μου φύτρωσε
κοιλιά κι ένα παχάκι
που άμα βλέπω γύρω μου
να στέκει σαν σωσίβιο
με ένα μένος λυρικό
μιμούμαι τον Οβίδιο
που ήταν νευρικός κι αυτός
και ψιλοαγχωμένος
και μόνιμα απ΄ το φαϊ
εγύριζε πρισμένος.
thumbnail
Κάρτερ ημών, το εν της μηχανής,
αγιασθήτω το βολάν σου,
ελθέτω η μπαταρία σου,
γεμισθήτω το ρεζερβουάρ σου,
ως εν λιπαντικόν και επί της μηχανής,
το στρόφαλον ημών τον επιούσιον,
δος ημίν σήμερον και άφες ημίν
από τα μικροπροβλήματα των ηλεκτρικών,
ως και ημείς αφίεμεν τις βαλβίδες ημών,
στων αντιπροσώπων και των μηχανικών,
αλλά ρήσε ημάς απο τα ιμιτασιόν,
Avin.
thumbnail
Πόσο μου λείπει το ροζέ μου βρακάκι που φορούσα μονάχα όταν ήμουν παιδάκι
Λείπει και νιώθω μόνος, νιώθω να τελειώνω, νιώθω ακάλυπτος, στον κώλο παγώ-ιω-νω

Είχα από μικρός αγνό δερματάκι και ζεστό κωλαράκι με αυτό το βρακάκι
Όταν το έχεσα και το 'βαλαν στα σκουπίδια πάθαν κατάθλιψη τα δυο μου αρχ**ια

Αχ να το βρω, να του πω σ' αγαπώ, να το φορώ στο ψυχρό κωλαράκι
Μου λείπει και παγώνω, νιώθω να τελειώνω.

thumbnail
Λοιπόν, πάμε να τραγουδήσουμε όλοι μαζί:


Άκου ρε φίλε
να δεις τι κρίμα
χάνω φίλους
μια ντουζίνα
καρδιά δεν είχαν
στα στήθια μέσα
ήτανε κλέφτες
δεν είχαν στα στάτους μπέσα!
Έκαναν τάχα
πως μ' αγαπάνε
αλλά δεν κάνανε λάικ
όταν μου τα κλέβανεεεεε....
(ρεφραίν)
Τα αντ μου δεν φταίνε
μην τους πιστεύεις
είναι ηλίθιοι, κομπλεξικοι
θα σε γελάσουνε
άμα κάνεις λάικ
θα σε χακάρουν
και θα πονάς
thumbnail
Το καλοκαίρι ερχόσαστε στην όμορφη Ελλάδα,
πού'χει νησάκια όμορφα και ατέλειωτη λιακάδα,
μα είστε ασπρουλιάρηδες, μαλάκες και λιγούρια,
γι'αυτό μέσα στις τσέπες σας χορεύουν τα καβούρια.
Ολημερίς τη βγάζετε με φέτα και σαλάτα
κι ας έχει η κουζίνα μας τόσα φαγιά γαμάτα.
Στην παραλία έρχεστε όλοι για πλίτσι πλάτσα
κι εσύ μαλάκα μού φοράς ΤΟ ΠΕΔΙΛΟ ΜΕ ΚΑΛΤΣΑ!
thumbnail
Η μάνα μου με μάλωνε
Μη λέω τέτοια λόγια
Και μου λέγε η δύσμοιρη
Μη μπλέξεις με κ*ριόλα

Τον άλωνε το γνώρισα
Και δε μου μοιάζει διόλου
Είναι μεγάλος και τρανός
Δεν είναι και του κ*λου !

Εκείνος έχει τα λεφτά
Δεν είναι φτωχαδάκι
Κι έχει αμάξι τσίφτικο
Και ωραίο κ*λαράκι !

Ολομερής σαν είλωτας
Πάνω στο μηχανάκι
Για το ψωμί μου έτρεχα
Σαν το κοροϊδάκι.

Μα αυτό σου λέω μάτια μου
Κοντά στο νου κι η γνώση
Μα σαν σε βλέπω κούκλα μου
Μου γίνεται άλλη τόση !
thumbnail
Ξυπνώ και είναι Σάββατο, ωχ πέρασε η ώρα.
Καλά ξενύχτησα εχθές τι κάνω όμως τώρα;
Στο σπίτι έδωσα υπόσχεση πως θα το συγυρίσω
Καλά το υποσχέθηκα , μα από πού να αρχίσω;

Φτιάχνω καφέ και κάθομαι, σχέδιο καταστρώνω.
Θα αρχίσω με το σκούπισμα και ύστερα σιδερώνω
Ξεσκόνισμα, σφουγγάρισμα, να στρώσω το κρεβάτι
Μα είναι τόσες οι δουλείες, Μου θόλωσε το μάτι.

Για αρχή, να φύγω από εδώ, να πάω να ψωνίσω
Χρειάζομαι εφόδια στην μάχη που θα αρχίσω.
Μαζί με τις νοικοκυρές και ένας εργένης άντρας.
Χλωρίνες και μαλακτικά με άρωμα λεβάντας.

Αγόρασα και κρεατικά, σπίτι να μαγειρεύω
Στο super market χάθηκα, δεν ξέρω τι γυρεύω.
Ουφ ευτυχώς τελείωσα, ας πάμε σπίτι τώρα
Γαμώτο έπιασε βροχή, μάλλον θα είναι μπόρα

Σπίτι σπιτάκι μου έφτασα. Τώρα θα αρχίσει η μάχη
Μια μάχη που δεν ξέρουμε ως που μπορεί να φτάσει.
Τελείωσα, καθάρισα, τα ρούχα να απλώσω
Αξίζω τώρα έναν καφέ μα μάλλον θα ξαπλώσω.
thumbnail
Στην πρασινάδα κάθεσαι
κι εγώ σου το χαιδεύω
το παχουλό χεράκι σου
που τόσο το λατρεύω.

Γιατί μικρή μου μόλις με δεις
ευθύς τα κατεβάζεις ;
στο χώμα τα ματάκια σου
κι εμέ δεν με κοιτάζεις ;

Μήπως τον έχω εγώ μικρό
τον πόνο στην καρδιά μου ;
Μήπως δεν μου σηκώνεται
μια τρίχα από τα μαλλιά μου ;

Θα 'ρθω στο παραθύρι σου
θα 'ρθω να σου την παίξω
να παίξω την κιθάρα μου
κ' ύστερα να σε κλέψω.

Κι άμα δεν έβγης να με δεις
θα πάω για να χύσω,
να χύσω δάκρυα πικρά
μήπως σε λησμονήσω.

Φεύγεις και δεν λογίζεσαι
πως κάποιος την χτυπάει
χτυπάει την κεφάλα του
γιατί σε αγαπάει.
thumbnail
Μία μπρός και μία πίσω
λέω δίαιτα ν΄ αρχίσω
έχω γίνει σαν μοσχάρι
θέλω πιο μακρύ ζωνάρι.

Λένε οι γιατροί το πάχος
ότι είναι μέγα λάθος
και αν θες πολύ να ζήσεις
βραδινό μην ακουμπήσεις.

Κι ένα βράδυ στην ταβέρνα
φίλος μου καλός εκέρνα
τρώγω μόνο μια ντομάτα
και μισή βραστή πατάτα.

Αφού τέλειωσε το πάρτι
ίσια πάω στο κρεβάτι
αλλά ύπνος δεν με πιάνει
το στομάχι κάτι κάνει.

Αίφνης το λοιπόν αρχίζει
να τσινάει και να τρίζει
κι είναι άσκημη η λιγούρα
σαν την κρεβατομουρμούρα.

Χάραμα, κοιμούνται όλοι
φαγωμένοι μες την πόλη
και γω μόνος ο καημένος
ξύπνιος ξενηστικωμένος.

Έ! μα άλλο πια δεν σκάζω
το τηλέφωνο αρπάζω
στο γυράδικο επήρα
δυο σουβλάκια και μια μπύρα.

Φέρτε πίτες, κοκορέτσια,
κότες από τα κοτέτσια,
ρώσικες πατάτες, σάλτσα
θα την κάνω πια ταράτσα.

Πίνω και τα τρώγω όλα
παίρνω ακόμη μια μπριζόλα
ύστερα λίγο πρησμένος
ξάπλωσα ευτυχισμένος.

Έριξα γενναίο ύπνο
μετά από τέτοιο δείπνο
κι ας πεθάνω φαγωμένος
αντί σφόδρα λιμασμένος.

Τελευταίες Δημοσιεύσεις
Τελευταίες Δημοσιεύσεις

Enosis ft. Soul In Sadness - Οφθαλμαπάτη

ENOSIS-->