Roadhouse.gr
Roadhouse.gr
Αστεία και ανέκδοτα
Κάντε μας Like!
Αστεία Ποιήματα
Ποιηματάκια και στιχάκια, Αστεία ποιήματα, χιούμορ, Παρωδίες τραγουδιών με πολύ τρέλα!
thumbnail
Εισαγωγή...
Το πήρα απόφαση κι εγώ
Να γράψω ένα ποίημα
Και σαν κι εσάς να μαι κι εγώ ...
Να μοιάζω λίγο θύμα !

Να βάλω μέσα κλάματα
Και θρήνους και οδυρμούς
Να γίνω και ευαίσθητος
Να πίνω και χυμούς !!!!
(Χυμούς είπα ?)

Τι να τα κάνεις μάτια μου
τα λόγια τα ωραία ?
Θα πας στον οδοντογιατρό
Η στο χοντρό κουρέα ?

Κυρίως θέμα ...
Σήμερα ξεκουμπίστηκες
νωρίς από το σπίτι
και με έβρισες και μ έδειρες
με είπες και αλήτη !

Και εγώ πολύ νευρίασα
Κι έβαλα τα καλά μου
Και είπα μέσα μου μωρή
Σε γράφω στα απ αυτά μου !

Η απουσία σου λοιπόν
Μεγάλο είναι κρίμα
Αν και κρυφά σου εύχομαι
Να πέσεις μες το κύμα !
thumbnail
Ξένος - Μες στην αυλή του άρχοντα πρώτη φορά τον είδα.
Γλυκό αγόρι, όμορφο, με μάτι σαν γαρίδα.
Η μάνα του τον έκανε περίπου στα τριάντα.
Ήταν όταν ο άρχοντας δοκίμασε viagra.
Δεν είχε αφήσει θηλυκιά για θηλυκιά στον κάμπο,
μα μόνο η κυρα-Μάρω του άφησε διάδοχο.
Πριν γνωριστούν was ξακουστή στα πέρατα του κόσμου.
Την ήξεραν και άρχοντες και λόρδοι του υποκόσμου
και χωρικοί και προύχοντες, γέροι και τρυφερούδια,
γι αντάλλαγμα της φέρνανε κάθε λογής καλούδια.
Κι έτσι περνούσε ο καιρός κι η Μάρω ούτε λόγο
για παντρειά, για σύζυγο, έστω και για απόγονο.
Ώσπου ο χρόνος κύλησε και έφτασε εκείνη
η νύχτα που ο άρχοντας την είδε με μπικίνι.
Μες στο ποτάμι όρμηξε, έγινε χαλασμός
κι εννέα μήνες later έφτασε ο πελαργός.
Τους έφερε ένα γιόκαρο ίσαμε εκεί πάνω.
Μόλις του το γυρίσανε του Pit έφερε κλώνο.
Δοκίμασε σε αθληταρά, σε λόγιο, σε κούκλο,
πάντα του το γυρίζανε. Δοκίμασε κι ευνούχο.
Το τελευταίο έμοιαζε πολύ με μεγιστάνα,
όταν του το γυρίσανε τα πήρε εις την κράνα.
Α έτσι μου είστε; φώναξε. Πάρτε αυτή τη φάτσα.
Βγάλαν το περιτύλιγμα και είδαν τον Χλαπάτσα!

Μάρω - Τούτο το πράγμα πού ‘φερες τι είναι πελαργέ μου;
τώρα εσύ θέλεις αυτό να το φωνάζω «Γιέ μου»;
μοιάζει στης Ρόζμαρι το γιο, μοιάζει και με μαμούδι.
Στου Κόμη Δράκουλα εγγονό φέρνει και σε παπούδι.
Αρχοντας - Μπορεί να μοιάζει μ’ όλ’ αυτά, να γίνει ότι θέλει.
Ότι είναι γιος μοναδικός, αυτό μόνο με μέλλει.
Τούτο το πιθηκοειδές θα είν’ τρανό, μεγάλο,
κι αν με το χρόνο δε φτιαχτεί, θα πάμε στον Φουστάνο...

Ξ - ... Δίναν και παίρναν οι πλαστικές μέχρι τα 23,
ώσπου στα 24 πήγε στα καλλιστεία.
Την πρώτη θέση κέρδισε εκείνη τη βραδιά,
ενώ απ’ τους άλλους φάνταζε μεγάλη η διαφορά.
Μεγάλο ρόλο έπαιξε σαφώς η ομορφιά,
αλλά και τα λαδώματα δε φέραν γρουσουζιά.

Μέχρι ετούτη τη στιγμή το παν γι’ αυτόν γνωρίζω
κι απ’ τα δυο χρόνια που τον τηρώ, λέω να του μιλήσω.
Έξω απ’ την πόρτα βρίσκομαι και λέω να έμπω μέσα,
μα το ψυχανεμίζομαι, μου φτιάχνει μπουγιαμπέσα.
Θα μπω και θα προσφέρω τούτο το ροζ μπαλόνι.
Μα νάτος που ξεπρόβαλλε ψηλά εις το μπαλκόνι!
Ξ - Όμορφε νέε χαίρομαι που από κοντά σε βλέπω,
εδώ και δύο τέρμινα να σου μιλήσω θέλω.
Χλαπάτσας - Για τι μπορεί να θες εσύ να μου μιλήσεις Ξένε;
για τη ληστεία στην Τράπεζα; το ριφιφί που λένε;
εγώ δεν ξέρω τίποτα, απλά κρατούσα τσίλιες,
και για τη βόμβα στο μετρό όλα συκοφαντίες.
Όσο για τις καταστροφές Χιροσίμα-Ναγκασάκι,
νόμιζα πως με τα κουμπιά θα έπαιζα ραλλάκι.
Οι φόνοι των Macguyver, Kennedi, θεία Ματίνα
θα μείνουνε X-files, δεν έχετε στοιχεία.
Και τα έργα που γυρίσαμε μ’ αυτόν το σκηνοθέτη,
τώρα έμαθα κακά πως ήταν για το νομοθέτη.

Ξ - Μα όχι, να μιλήσουμε ήθελα λιγουλάτσι.
Χλαπάτσας - Εντάξει πέρνα γρήγορα, μας βλέπουνε κι οι μπάτσοι.
Γραμμή για το δωμάτιο και να πατάς στις μύτες.
Καταραμένα μπατσικά, φέραν μέχρι και δύτες.
Ξ - Πόσο μ’ αρέσει η μυρωδιά κινδύνου σ’ έναν άντρα...
Χ - Ποια μυρωδιά; οι κάλτσες μου; τις έχω γι’ αυτοάμυνα.
Λοιπόν τι θέλεις να μου πεις; προχώρα στο ζουμί.



Μ - Γιόκα μου μόνος σου μιλάς; ποιο είναι το παιδί;
γεια σου είμαι η μάνα του, με λένε Μαριγώ.
Πες μου αν θέλεις κάτι, θα φέρω και κοκό..
Χ - Μητέρα φύγετε από δω, τα λέμε ως άντρας σ’ άντρα.
Μ - Εντάξει. Ξένε αν με θες πάω κρεβατοκάμαρα..
Χ - Λοιπόν τι θέλεις να μου πεις; μη με κοιτάς σα βόδι.
Ξ - Ξέρεις, σε βλέπω από καιρό, είσαι ωραίο αγόρι..
Να σε γνωρίσω θα ‘θελα λιγάκι παραπάνω..
Μ - Ξένε σού ‘φερα το γλυκό, τι άλλο θες να κάνω;;

Σκέψη: - Η μάνα του είν’ όμορφη, αλλιώτικη απ’ τις άλλες
Ώριμη, sexy, δροσερή, θα φτιάχνει και φαρφάλλες,
γιουβέτσια, μύδια, αστακούς, φαΐ βουτυρωμένο.
Μήπως να την γνωρίσω εδώ ήταν το πεπρωμένο;
Από την άλλη ο μικρός είναι μεγάλη μούρη.
Πάει γραμμή για φυλακή ή έργα του Γκουσγκούνη.

Χ - Να φύγεις μάνα. Που θα πας;
Μ - Θα πάω στα καράβια.
Να δω οι βάρκες αν κουνάν, να παίξω λίγα ζάρια.
Να βρω το Μπάμπη το Σουγιά, τους ναύτες στο βαπόρι,
αφού εσύ δω δε με θες, να μπούμε στο Fame Story.

Χ - Λοιπόν τώρα που έφυγε τι θέλεις να μου πεις;
Ξ - Σε λαχταράω από καιρό, πες μου το ίδιο please!
Χ - Ίντα πες ρε ανώμαλε; τώρα θα σε σουβλίσω!
Ξένος! - Σκέψου το θέλεις να βρεθείς στα σίδερα από πίσω;
Και τι σουβλίσω ήταν αυτό; δικιά μας αν είσαι πέστο..
Μάλλον βλακεία πέταξα, άστο να πάει, χέστο.
Αμάν τι δίκαννο είν’ αυτό, στάσου το παίρνω πίσω
Bang bang... τον σκότωσα, τώρα, μένει ν’ αυτοκτονήσω
Bang........

....... Η σκηνή που ακολούθησε δεν ήταν η τελευταία,
στο hospital που πήγανε γίνανε τα μοιραία.
Μπερδέψανε του Ξένου την καρτέλα μ’ ενός φίλου
κι αντί για σφαίρα έκανε εγχείρηση άλλου φίλου!
Στο διπλανό δωμάτιο ο όμορφος Χλαπάτσας
συνήλθε, κι ερωτεύτηκε την Ξένη ο ...μάπας.
Ο γιος της κυρα-Μάρως έγινε αστυνόμος
κι η Ξένη για transsexual γίνηκε δικηγόρος.
Η κυρα-Μάρω άφησε τον Μπάμπη το αρκούδι,
στο Fame Story γράφτηκε κι άρχισε το τραγούδι.
Και ζήσαν όλοι τους μαζί καλά κι ευτυχισμένοι,
κι ο άρχοντας δουλειές άνοιξε με το σκηνοθέτη...

THE END
thumbnail
Είναι φορές που σκεφτικός κάθομαι στην παράγκα
κι ο νους τρέχει ολοταχώς σ’ οσες φοράνε τάγκα

πως γίνεται τον κώλο τους να ντύνουν μ’ εναν σπάγκο,
πως δεν τις κοόβει το σκοινί σαν κάθονται στον πάγκο

ή ακόμα και σε καναπέ αν είναι καθισμένη
κάποια κυρία, το σκοινί στον κώλο της δεν μπαίνει?

Μυστήρια πράγματα δεν ξέρω τι να πω
εδώ η χλαμύδα εμένανε μου μπήκε στον πωπό

Αυτό μου το ερώτημα, αυτήν την απορία
θα θελα να μου έλυνε εδώ κάποια κυρία.

thumbnail
Γιατί μικρή μου όταν περνώ
ευθύς τα κατεβάζεις,
τα όμορφα ματάκια σου
και μένα δεν κοιτάζεις;
*****

Μήπως τον έχω εγώ μικρό
τον πόνο στη καρδιά μου,
ή μήπως δε μου σηκώνεται
μια τρίχα απ' τα μαλλιά μου;
*****

Θα 'ρθω στο παραθύρι σου,
θα 'ρθω για να την παίξω,
να παίξω τη κιθάρα μου
κι ύστερα να σε κλέψω.
*****

Έφυγες και δε σκέφτηκες
πως κάποιος την βαράει,
βαράει την κεφάλα του
γιατί σε αγαπάει...
thumbnail
Λοιπόν, πάμε να τραγουδήσουμε όλοι μαζί:


Άκου ρε φίλε
να δεις τι κρίμα
χάνω φίλους
μια ντουζίνα
καρδιά δεν είχαν
στα στήθια μέσα
ήτανε κλέφτες
δεν είχαν στα στάτους μπέσα!
Έκαναν τάχα
πως μ' αγαπάνε
αλλά δεν κάνανε λάικ
όταν μου τα κλέβανεεεεε....
(ρεφραίν)
Τα αντ μου δεν φταίνε
μην τους πιστεύεις
είναι ηλίθιοι, κομπλεξικοι
θα σε γελάσουνε
άμα κάνεις λάικ
θα σε χακάρουν
και θα πονάς
thumbnail
Ξυπνώ και είναι Σάββατο, ωχ πέρασε η ώρα.
Καλά ξενύχτησα εχθές τι κάνω όμως τώρα;
Στο σπίτι έδωσα υπόσχεση πως θα το συγυρίσω
Καλά το υποσχέθηκα , μα από πού να αρχίσω;

Φτιάχνω καφέ και κάθομαι, σχέδιο καταστρώνω.
Θα αρχίσω με το σκούπισμα και ύστερα σιδερώνω
Ξεσκόνισμα, σφουγγάρισμα, να στρώσω το κρεβάτι
Μα είναι τόσες οι δουλείες, Μου θόλωσε το μάτι.

Για αρχή, να φύγω από εδώ, να πάω να ψωνίσω
Χρειάζομαι εφόδια στην μάχη που θα αρχίσω.
Μαζί με τις νοικοκυρές και ένας εργένης άντρας.
Χλωρίνες και μαλακτικά με άρωμα λεβάντας.

Αγόρασα και κρεατικά, σπίτι να μαγειρεύω
Στο super market χάθηκα, δεν ξέρω τι γυρεύω.
Ουφ ευτυχώς τελείωσα, ας πάμε σπίτι τώρα
Γαμώτο έπιασε βροχή, μάλλον θα είναι μπόρα

Σπίτι σπιτάκι μου έφτασα. Τώρα θα αρχίσει η μάχη
Μια μάχη που δεν ξέρουμε ως που μπορεί να φτάσει.
Τελείωσα, καθάρισα, τα ρούχα να απλώσω
Αξίζω τώρα έναν καφέ μα μάλλον θα ξαπλώσω.
thumbnail
Πόσο μου λείπει το ροζέ μου βρακάκι που φορούσα μονάχα όταν ήμουν παιδάκι
Λείπει και νιώθω μόνος, νιώθω να τελειώνω, νιώθω ακάλυπτος, στον κώλο παγώ-ιω-νω

Είχα από μικρός αγνό δερματάκι και ζεστό κωλαράκι με αυτό το βρακάκι
Όταν το έχεσα και το 'βαλαν στα σκουπίδια πάθαν κατάθλιψη τα δυο μου αρχ**ια

Αχ να το βρω, να του πω σ' αγαπώ, να το φορώ στο ψυχρό κωλαράκι
Μου λείπει και παγώνω, νιώθω να τελειώνω.

thumbnail
Ξυπνητήρι, ξυπνητήρι,
τώρα το θυμήθηκες;
κάνε μου το το χατήρι
και σταμάτα να χτυπάς,
ένα όνειρο που βλέπω,
σε κομμάτια μην το σπας.

Ακουσα στην πόρτα το κλειδί,
ή στον κήπο έσπασε κλαδί,
ίσως να 'ναι κλέφτες, ή και μπάτσοι
ή κάποιας φυλλάδας παπαράτσι.

Ήρθαν και με κάναν τσακωτό,
και αλαφιασμένος τους κοιτώ,
με το χέρι μες στο πατελόνι,
και filmnet στη βραδυνή τη ζώνη.

Πω πω τι ρεζίλι, τι ντροπή,
κάνουνε αμέσως διακοπή,
και με βγάζουν έτσι στις ειδήσεις,
στ' όριο της νευρικής της κρίσης.

Όπα, μην τραβάτε ρε παιδιά,
και δεν έχω βγάλει την ποδιά,
έχω κι ένα πρόσωπο στην πιάτσα,
κι απλωμένα ρούχα στην ταράτσα.

Ξυπνητήρι, ξυπνητήρι,
τώρα σε χρειάζομαι,
κάνε μου το το χατήρι
και ν' αρχίσεις να χτυπάς,
όποιον βλέπω εφιάλτη,
σα μπαλόνι να τρυπάς.
thumbnail
Πολλές φορές μπορεί να κλαις,
όμως κανένας δε βλέπει τα δάκρυα σου.
Άλλες φορές γελάς,
μα κανείς δε νιώθει τη χαρά σου.
Πως γίνεται όμως άμα κλάσεις,
να το παίρνουν όλοι χαμπάρι;
thumbnail
ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ...ΣΥΜΠΑΘΙΟ

Σκατά εδώ - σκατά εκεί
σκατά και παραπέρα

σκατά η νύφη κι ο γαμπρός
σκατά κι η συμπεθέρα

σκατά να φας - σκατά να πιεις
σκατά να πας να χέσεις

κι απ' τα σκατά να σηκωθείς
και στα σκατά να πέσεις
thumbnail
Δεν με ενδιαφέρουν τα φθηνά σου σκουλαρίκια
Δεν με ενδιαφέρει αν ήσουν πλούσια ποτέ
ούτε τους άντρες αν πατάς σαν τα σκουλήκια
ούτε αν χρωστάς και στον ΟΤΕ.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν είσαι ζώον στο κρεβάτι
Δεν με ενδιαφέρει το παλιό σου Desevo
Δεν με ενδιαφέρει αν μένεις Βούλα ή Παγκράτι
ούτε κι αν παίρνεις το Μετρό.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν έχεις γυμνασμένα μπούτια
Δεν με ενδιαφέρει αν πηδιέσαι σαν τρελλή
αν σου αρέσουν τα μπουζούκια και τα ούτια
ούτε κι αν βάφεις το μαλλί.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν φοράς μαύρη κιλότα
Δεν με ενδιαφέρει αν έχεις κάνει πλαστική
Δεν με ενδιαφέρει αν σου αρέσουν τα καρότα
ούτε κι αν είσαι σπαστική

*****

Αφού δεν έχεις, αφού δεν έχεις
αυτόν τον κώλο που θέλω
που θα με κάνει σαν τρελός να σε θέλω. (Δις)

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν διαβάζεις το φλυτζάνι
Δεν με ενδιαφέρει αν το ρολόι σου κοιτάς
αν είναι Gucci το καλό σου το φουστάνι
και ο πατέρας σου λεφτάς.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν μεθάς με το Ουίσκι
Δεν με ενδιαφέρει αν σε κάνουν εκπομπή
Δεν με ενδιαφέρει αν αν είσαι η Monika Levinski
δεν πα να είσαι κι η Γαρμπή.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν τα λόγια σου είναι χάρμα
κι ασκείς επιρροή σε κυβερνητικούς
Δεν με ενδιαφέρει αν πηδιέσαι με ένα τάγμα
φαντάρους κι αστυνομικούς.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν έχεις όνομα στην πιάτσα
και στη Συγγρού αν βγαίνεις από τις εννιά
Δεν με ενδιαφέρει αν είσαι βούρλο ή καπάτσα
η κορυφή στην πουτανιά.

*****

Αφού δεν έχεις, αφού δεν έχεις
αυτόν τον κώλο που θέλω
που θα με κάνει σαν τρελός να σε θέλω. (Δις)
thumbnail
Οn Line σε έπιασα ξανά
να κάνεις chat το βράδυ
σε forum ήσουν πονηρά
cyber θα έκανες πάλι

Σε βρήκα κάπου τελικά
στα lobbies ομιλούσες
και ως της νύχτας τα στερνά
στο zoo το ξενυχτούσες

Τσάμπα reply έκανα
σ' όλα τα post που βάζεις
ακόμη και στα χαμηλά
που ξέρω πως συχνάζεις

Σου έστειλα κι ένα pm
να ξέρεις πως σερφάρω
να μην νομίζεις δηλαδή
πως δε θα σε τσεκάρω

Στο shoutbox σου φώναζα
σε άλλους απαντούσες
smilies κι αν σου έβαζα
εσύ αδιαφορούσες

Θα ψάξω όλο το σκληρό
τα αρχεία σου να σβήσω
σε κάνω ban απ΄ το μυαλό
μήπως και ηρεμήσω
thumbnail
Δεν κάναμε μεταγραφές, δεν έχουμε ούτε παίχτες,
να χέσω τη διοίκηση, αυτούς τους θεομπαίχτες.

Τον σύλλογό μας πήρανε, χρήμα για να ξεπλύνουν,
μας κάνανε πλυντήριο, λεφτά χοντρά μας δίνουν.

Κι έτσι κανείς μας δε μιλά, και κάνουμε όλοι μόκο,
τι κι αν για coach μας φέραν έναν άσχετο και στόκο.

Το team το προπονητικό, απίστευτοι μαλάκες,
μέσα στ' αποδυτήρια τούς κάνουμε όλοι πλάκες.

Μας λεν να ρθούμε στις εφτά, για stretching και βαράκια,
κι εμείς ξενύχτες φτάνουμε, καπάκι απ'τα μπαράκια.

Με σουρωτήρι άμυνα και τέρμα τροχονόμο,
οι φίλαθλοι μας κυνηγούν, όπου μας βρουν στο δρόμο.

Χαλιούνται -βλέπεις- που εμείς ζούμε μες στα παλάτια,
μα αν χρειαστεί μαρκάρουμε μονάχα με τα μάτια.

Καταραμένοι οπαδοί, αλήτες και πρεζόνια,
κύπελλο δε σηκώνουμε άλλα σαράντα χρόνια.

Δεν έχουμε Τζιοβάνηδες, Ριβάλντους και Γκονζάλους,
μας ξέρει μόνο η μάνα μας, ομάδα απείρου κάλλους.

Μας λείπει ο φορ περιοχής, μας λείπει και δεκάρι,
πού πάμε ρε ξυπόλητοι, ο διάολος θα μας πάρει.

Συστήματα δεν ξέρουμε, βαράμε καμινάδες,
στο γήπεδο οι φίλαθλοι μάς βρίζουν τις μανάδες.

Και μια και είπα γήπεδο, μοναδικό στολίδι
στον κόσμο η γηπεδάρα μας, αν δεν το ξέρετε ήδη.

Χαλί σας λέω απάτητο, με Καλατράβα στέγη,
γρασίδι θερμαινόμενο, το χρήμα περισσεύει.

Για φέτος τα προγνωστικά, δεν ξέρουμε πού πάμε,
μα ένα είναι σίγουρο, σεντόνι δεν κουνάμε.

Μα τί τα θες και τα ρωτάς, άντε να πάμε γι' άλλα,
χαμπάρι ρε μας πήρανε, και χάσαμε τη μπάλα.

Τελευταίες Δημοσιεύσεις

Enosis-Music.eu

Το πρώτο συγκρότημα Future-Pop με ελληνικό στίχο!
Τελευταίες Δημοσιεύσεις
ENOSIS - Οφθαλμαπάτη
Νέο Album
Future-Pop με ελληνικό στίχο!