Roadhouse.gr
Roadhouse.gr
Αστεία και ανέκδοτα
Κάντε μας Like!
Αστεία Ποιήματα
Ποιηματάκια και στιχάκια, Αστεία ποιήματα, χιούμορ, Παρωδίες τραγουδιών με πολύ τρέλα!
thumbnail
Δεν με ενδιαφέρουν τα φθηνά σου σκουλαρίκια
Δεν με ενδιαφέρει αν ήσουν πλούσια ποτέ
ούτε τους άντρες αν πατάς σαν τα σκουλήκια
ούτε αν χρωστάς και στον ΟΤΕ.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν είσαι ζώον στο κρεβάτι
Δεν με ενδιαφέρει το παλιό σου Desevo
Δεν με ενδιαφέρει αν μένεις Βούλα ή Παγκράτι
ούτε κι αν παίρνεις το Μετρό.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν έχεις γυμνασμένα μπούτια
Δεν με ενδιαφέρει αν πηδιέσαι σαν τρελλή
αν σου αρέσουν τα μπουζούκια και τα ούτια
ούτε κι αν βάφεις το μαλλί.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν φοράς μαύρη κιλότα
Δεν με ενδιαφέρει αν έχεις κάνει πλαστική
Δεν με ενδιαφέρει αν σου αρέσουν τα καρότα
ούτε κι αν είσαι σπαστική

*****

Αφού δεν έχεις, αφού δεν έχεις
αυτόν τον κώλο που θέλω
που θα με κάνει σαν τρελός να σε θέλω. (Δις)

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν διαβάζεις το φλυτζάνι
Δεν με ενδιαφέρει αν το ρολόι σου κοιτάς
αν είναι Gucci το καλό σου το φουστάνι
και ο πατέρας σου λεφτάς.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν μεθάς με το Ουίσκι
Δεν με ενδιαφέρει αν σε κάνουν εκπομπή
Δεν με ενδιαφέρει αν αν είσαι η Monika Levinski
δεν πα να είσαι κι η Γαρμπή.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν τα λόγια σου είναι χάρμα
κι ασκείς επιρροή σε κυβερνητικούς
Δεν με ενδιαφέρει αν πηδιέσαι με ένα τάγμα
φαντάρους κι αστυνομικούς.

*****

Δεν με ενδιαφέρει αν έχεις όνομα στην πιάτσα
και στη Συγγρού αν βγαίνεις από τις εννιά
Δεν με ενδιαφέρει αν είσαι βούρλο ή καπάτσα
η κορυφή στην πουτανιά.

*****

Αφού δεν έχεις, αφού δεν έχεις
αυτόν τον κώλο που θέλω
που θα με κάνει σαν τρελός να σε θέλω. (Δις)

thumbnail
Σαν μπήκα μέσα στο προφίλ
Ω, συμφορά μεγάλη!
Φίλοι εξαφανίστηκαν
με διαγράψαν πάλι.

... Και έγινε πιο φτωχικό
το όμορφο προφίλ μου.
Δεν άντεξαν τα κάλλη μου
το huge το σ3ξ απίλ μου;

Μήπως να πέσω να πνιγώ
μήπως να καταρρεύσω,
μήπως να στείλω μήνυμα
απλά να τους ξεχ3σω;

Μπλοκαρισμένο μ' έχουνε
και πώς θα ηρεμήσω,
πώς θα τους στείλω μήνυμα...
Θέε μου θ' αυτοκτονήσω!

Τέτοια πικρία, τέτοιο κακό
πώς να το ξεπεράσω,
μ' έπιασε το στομάχι μου
και θέλω να ξεράσω.

Απ' τα πολλά τα νεύρα μου
κνησμό έχω ολούθε.
Πώς θα αντέξω η δύσμοιρη
αυτό που τώρα μου'ρθε;

Τα δάκρυα πέφτουν καυτά
στα όμορφα ματάκια,
θα φάω για να ξεχαστώ
ένα βουνό σουβλάκια.

Ας είναι....δεν παρεξηγώ
δε θέλω το κακό σας,
μα εύχομαι κόμπους ναυτικούς
να δέσει τ' έντερό σας.

Και μην με προκαλέσετε
''ευχές'' δε στέλνω άλλες.
Πως πάντα με ζηλεύατε
το ήξερα κουφάλες......
thumbnail
Πολλές φορές μπορεί να κλαις,
όμως κανένας δε βλέπει τα δάκρυα σου.
Άλλες φορές γελάς,
μα κανείς δε νιώθει τη χαρά σου.
Πως γίνεται όμως άμα κλάσεις,
να το παίρνουν όλοι χαμπάρι;
thumbnail
Έγραψα το όνομά σου στην άμμο και το έσβησε το κύμα,
το χάραξα στα δέντρα και το έσβησε ο χρόνος,
το έγραψα στο τζάμι και το πήρε η βροχή,
το έγραψα στ' αρ**δια μου και ησύχασα.
thumbnail
Γιατί μικρή μου όταν περνώ
ευθύς τα κατεβάζεις,
τα όμορφα ματάκια σου
και μένα δεν κοιτάζεις;
*****

Μήπως τον έχω εγώ μικρό
τον πόνο στη καρδιά μου,
ή μήπως δε μου σηκώνεται
μια τρίχα απ' τα μαλλιά μου;
*****

Θα 'ρθω στο παραθύρι σου,
θα 'ρθω για να την παίξω,
να παίξω τη κιθάρα μου
κι ύστερα να σε κλέψω.
*****

Έφυγες και δε σκέφτηκες
πως κάποιος την βαράει,
βαράει την κεφάλα του
γιατί σε αγαπάει...
thumbnail
Η μάνα μου με μάλωνε
Μη λέω τέτοια λόγια
Και μου λέγε η δύσμοιρη
Μη μπλέξεις με κ*ριόλα

Τον άλωνε το γνώρισα
Και δε μου μοιάζει διόλου
Είναι μεγάλος και τρανός
Δεν είναι και του κ*λου !

Εκείνος έχει τα λεφτά
Δεν είναι φτωχαδάκι
Κι έχει αμάξι τσίφτικο
Και ωραίο κ*λαράκι !

Ολομερής σαν είλωτας
Πάνω στο μηχανάκι
Για το ψωμί μου έτρεχα
Σαν το κοροϊδάκι.

Μα αυτό σου λέω μάτια μου
Κοντά στο νου κι η γνώση
Μα σαν σε βλέπω κούκλα μου
Μου γίνεται άλλη τόση !
thumbnail
Η υστερνή μου θέλησις όταν θα μεγαλώσω
και την οδό την ένδοξο του βίου μου τελειώσω
είναι να με φυτέψουνε μέσα σε μια πλατεία
και να μου κάνουν άγαλμα και άλλα μεγαλεία.
Η μέρα δε η κρίσιμος η της γεννήσεώς μου
να ορισθεί εξ άπαντος επέτειος του κόσμου.
Παράτες και βεγγαλικά, οχήματα, φαντάροι,
οι πόλεις να σκοτώνονται ποια γόνο θα με πάρει,
οι βουλευτές, οι γραμματείς κι οι άλλοι φαρισαίοι
για μένανε να σβήνουνε των αγροτών τα χρέη.
Να πέφτει ο τιμάριθμος, τα κέρδη ν΄ ανεβαίνουν
και οι φτωχοί και άποροι με κρέας να χορταίνουν.
Τρεις κηπουροί με το γκαζόν που θάχω να παλεύουν
να το αφήνουν μπόλικο και να μην το κουρεύουν.
Τριγύρω να χοροπηδούν χορευτικά Ποντίων,
Θρακών, Πελοπονήσιων, Κρητών μα και Κυπρίων.
Παντού οι μικροπωλητές να ψήνουν παϊδάκια,
ο κόσμος δε να πρήζεται με μπύρες και σουβλάκια,
να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα
από τα τόσα έκτροπα μέσα εις την αλάνα.
Να κόβουν βόλτες αλβανοί, μαύροι, ινδοί, αζέροι,
σκύλοι, γατιά, καλόγεροι, ζευγάρια χέρι χέρι
και θίασοι πολυμελείς να παίζουνε κοντά μου
τα έργα τα διάσημα που είναι όλα δικά μου.
Πολύστηλους διθύραμβους να γράφουνε στον τύπο
για μένα που κατήγγειλα κάθε φρικώδη ρύπο,
που ήμουνα αδέκαστος ταγός και δικαστής
που δυστυχώς δεν έβαλα και για πολιτευτής
(γιατί ακαίρως κόπηκε της νιότης μου το άνθος
στα εκατό με πάτησε μ΄ αμάξι κάποιος Μάνθος.
Γίνηκε διαδήλωση τότε για τα τροχαία
έπεσε η κυβέρνηση μα βγήκε άλλη νέα
και έβγαλε διάταγμα, σκληρή διαταγή
όλοι να υπακούσουνε σ΄ αυτή την προσταγή,
εδιετάχθη το λοιπόν εάν κανείς τολμήσει
άλλον σοφό ωσάν εμέ να πάει να πατήσει
από το κράτος στην στιγμή μία ποινή θα έχει:
του δίνουν πέντε πεθερές ολημερίς να τρέχει)
νάχει παιχνίδια πλαστικά η πιτσιρικαρία
και στην πλατεία νάρχεται και η κουτσή Μαρία,
κάθε σαββατοκύριακο τζάμπα κρασί να δίνεται
όλοι να διασκεδάζουνε και της τρελής να γίνεται
Κι όταν η μέρα πούφυγα θάρχεται η αποφράδα
όλοι να τρώνε πιπεριά καυτή και φασολάδα.
Απ΄ το πολύ αέρισμα το νέφος ν΄ αυγαταίνει
το πλήθος δε να πέρδεται και να μην το χορταίνει.
Τουρίστες απειράριθμοι με όρεξη να μένουν
να προσκυνούν το μνήμα μου, μέσα να μπαινοβγαίνουν
και εις το βάθρο το ψηλό που θάχει τ΄ άγαλμά μου
να έχει ένα τετράστιχο κάτω απ΄ τ΄ όνομά μου:
Της Κρήτης είναι ο ποιητής
ολίγον τι ξεκούτης
κι αν και γεννήθηκε σωστός
εχάζεψε εν τούτοις.
thumbnail
Μην αγαπησεις μαθητη
παιδι του γυμνασιου
προταθλητη του ερωτα
στρουναρι του βιβλιου.

Αγαπα τον καθηγητη σου
αυτος μπορει να σε περασει
thumbnail
Ο οίστρος μου ο ρέμπελος το διάβασμα μισεί
και πάντα μ' επισκέπτεται στην εξεταστική.
Ανοίγω το βιβλίο μου και πάω να εστιάσω,
μα εκείνος εμφανίζεται και μου πετάει λάσο.
Δέσμια εγώ του οίστρου μου δεν το κουνάω ρούπι.
Πετάω το βιβλίο μου, σκωτώνω ένα κουνούπι.
Και τα αίματά του σαν θα δω επάνω στα βιβλία,
ευθύς τα αποτάσσομαι με περισσή αηδία.
Δεν είναι ότι δε θέλω καθόλου να διαβάσω.
Είναι που βαριέμαι τα βιβλία μου να πιάσω
Ω βαρεμάρα μου τρελή γιατί να 'ρχεσαι πάντα
σαν ξεκινώ το διάβασμα, όταν ανάβω λάμπα.
Χάθηκε να ερχόσουνα μετά απ' το βιβλίο,
σαν ξεκινώ το διάβασμα, ν' αδυνατίσω λίγο;
Μα όχι έρχεσαι εκεί που λέω να μελετήσω
έτσι για σπάσιμο και για να μην αδυνατίσω.
Κι όταν η ώρα έρχεται να πάω για να δώσω
και πάλι εμφανίζεσαι να μη μπορώ ν' αρθρώσω.
Σφοδρός πολέμιος είσαι συ του μέλλοντός μου όλου,
αφού καριέρα αν θα δω σίγουρα θα ν' του κώλου.
Μπορεί να γίνω βοθρατζής, μπορεί να 'μαι λοστρόμος,
ένα είναι το σίγουρο: δε θα 'μαι ξενοδόχος.
Τζάμπα τα χρόνια στο ΤΕΙ, τζάμπα και στην εστία,
οι τόσες ώρες που έκανα ταβανοθεραπεία.
Delivery και λιχουδιές τελειώσαν πια για μένα.
Εστίες απαρνήθηκα μαζί και τα βιβλία.
Εσώκλειστη στο σπίτι μου θα γίνω Κωσταλέξις,
αφού από τη βαρεμάρα μου ξεχνάω και τις λέξεις
Οϊμέ, αλί και τρισαλί πια έξω δε θα βγαίνω.
Στο σπίτι μου θα τριγυρνώ και μόνο εκεί θα μένω.
Στο κέντρο δε ξαναπερνώ εκτός κι αν με φωνάξουν -
μία φορά κάθε χρονιά το δέντρο για ν ανάψουν.
Σε καφετέρια δεν πατώ, δε θα 'μαι πια ρεμάλι ,
μα οι φίλες μου σαν με κερνούν, θα δέχομαι με χάρη.
Βόλτες παρέες και πικνίκ κομμένα πια μαχαίρι
κι αν δεν τα κάνω όλα αυτά να μου κοπεί το χέρι.
Ταξίδια απαγορεύονται, δεν κάνω ούτε με σκέψη,
στα ξένα μόνo θα πάω, να πάρω μία γεύση.
Παρίσι, London, Μονακό, America κι Αυστρία,
Το γύρο της Ελλάδας θα κάνω με πατίνια.
Κι εδώ κάπου τελειώνουνε για με οι απολαύσεις.
Θα ζω μόνο για το φαί, τον ύπνο και τις καύσεις.
Σε γυμναστήριο θα γραφτώ, θ' αρχίσω και το σκι,
Ποδήλατο, σαΐτα κι αυτά μόνο γι' αρχή.
πτώσεις με αλεξίπτωτο, καγιάκ και moto cross,
ο φίλος ο Schumacher δε θα περνάει μπρος.
Αυτή τη μίζερη ζωή διαλέγω να περάσω,
κάθε μαρτυρική στιγμή ωσότου να γεράσω.
Κι όταν πια γίνει και αυτό κι ασπρίσει το μαλλί,
φούξια θα τα βάψω, για δε μου πάει το γκρι.
Μα να σου ξέφυγα ξανά, άλλο είναι το θέμα,
Της εξεταστικής μου το διάβασμα είναι ψέμα
Τούτηνα την κατάσταση δεν την αντέχω άλλο
Κι αν κωσταλέξις δε γενώ, θα πάω να φουντάρω
σε κανά έρημο νησί, άνθρωπο να μην βλέπω
-πέρα απ του γιωτ τον ύπαρχο, τον καπετάνιο Ζέπο-
Και φυσικά τους δούλους που θα 'χω για τη βίλα:
Το Brad Pit, τον Di Caprio και άλλους για βιτρίνα.
Parties θα οργανώνω ωσότου να φουντάρω
στη θάλασσα με μάσκα, τη δύτισσα να κάνω.
Μη με λυπάστε φίλοι μου, αυτά μόνο κερδίζει
όποιος το διάβασμα μισεί, βιβλίο δεν αγγίζει.
Κοιτάξτε να διαβάσετε τώρα που είστε νέοι.
Την άμοιρη την τύχη μου κανένας σας μην έχει.
Το διάβασμα από μικρό σε κάνει παλικάρι
-γι αυτό απ τα 13 μουστάκι ξεπροβάλει-.
Μα αρκετά για τώρα. Παώ να ξεκουράσω
το λυγερό κορμί μου κι ύστερα να διαβάσω(ποιητική αδεία):

Τελευταίες Δημοσιεύσεις

Enosis-Music.eu

Το πρώτο συγκρότημα Future-Pop με ελληνικό στίχο!
Τελευταίες Δημοσιεύσεις
ENOSIS - Οφθαλμαπάτη
Νέο Album
Future-Pop με ελληνικό στίχο!