Μπορείς να συμπληρώσεις το παρακάτω ποίημα με ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία;

Μια μέρα ο Λάκης μπούχτισε να κάνει πάλι τα ίδια
και να ξύνει συνεχώς τα τριχωτά του -------------------
και αφού ένιωθε λοιπόν τεράστια ανία
και είχε ρέψει να τραβάει συνέχεια--------------------
αντί να βάλει βίντεο να δει καμία------------------,
ντύθηκε και καβάλησε το μηχανάκι χόντα
και πήγε να επισκεφθεί μια φίλη του απ' το Βόλο
που τη θυμότανε καλά , γιατί'χε ωραίο --------
Πήρε μαζί του χρήματα και έβαλε στις μπότες
για κάθε ενδεχόμενο ένα κουτί -------------
Η φίλη του βέβαια έλεγε πως ήτανε παρθένα
(ίσως μονάχα από μπροστά, από πίσω μπαίναν----------)
γι' αυτό είχε ελπίδες βάσιμες, αφού λίγο την ψήσει,
να τη ξαπλώσει στο χαλί κι εκεί να την --------------.
Εξάλλου ενός φίλου του, όπως ξανά σου είπα,
του είχε πάρει η γκόμενα μία ωραία ---------.
Κρατώντας άνθη έφτασε και χτύπησε την θύρα,
η φίλη τον εκέρασε ένα κουτάκι μπύρα,
φάγανε φρούτα,φτύσανε κατόπιν τα κουκούτσα,
ο Λάκης συλλογιότανε πώς θα της ρίξει----------,
κι αφού φάγαν κοτόπουλο- το στήθος και το μπούτι-
άρχισε να πέφτει σταδιακά το πρώτο -----------,
και εκεί που ο Λάκης σκέφτηκε χαλάλι και τα ναύλα
πού 'χω πληρώσει στο ταξί, κι είχε τεράστια -----------,
χτυπάει η πόρτα κι ήτανε ο γέρος ο παππούς της
κι ο Λάκης τότε σκέφτηκε πού βρέθηκε ο -------------
και γύρισε στο σπίτι του κρύο μπάνιο να κάνει
γιατί ο ----------- του έφτανε μέχρι και το ταβάνι.


Καλά, δεν ντρέπεσαι; Όλο στο πονηρό πηγαίνει ο νους σου!

Η υστερνή μου θέλησις όταν θα μεγαλώσω
και την οδό την ένδοξο του βίου μου τελειώσω
είναι να με φυτέψουνε μέσα σε μια πλατεία
και να μου κάνουν άγαλμα και άλλα μεγαλεία.
Η μέρα δε η κρίσιμος η της γεννήσεώς μου
να ορισθεί εξ άπαντος επέτειος του κόσμου.
Παράτες και βεγγαλικά, οχήματα, φαντάροι,
οι πόλεις να σκοτώνονται ποια γόνο θα με πάρει,
οι βουλευτές, οι γραμματείς κι οι άλλοι φαρισαίοι
για μένανε να σβήνουνε των αγροτών τα χρέη.
Να πέφτει ο τιμάριθμος, τα κέρδη ν΄ ανεβαίνουν
και οι φτωχοί και άποροι με κρέας να χορταίνουν.
Τρεις κηπουροί με το γκαζόν που θάχω να παλεύουν
να το αφήνουν μπόλικο και να μην το κουρεύουν.
Τριγύρω να χοροπηδούν χορευτικά Ποντίων,
Θρακών, Πελοπονήσιων, Κρητών μα και Κυπρίων.
Παντού οι μικροπωλητές να ψήνουν παϊδάκια,
ο κόσμος δε να πρήζεται με μπύρες και σουβλάκια,
να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα
από τα τόσα έκτροπα μέσα εις την αλάνα.
Να κόβουν βόλτες αλβανοί, μαύροι, ινδοί, αζέροι,
σκύλοι, γατιά, καλόγεροι, ζευγάρια χέρι χέρι
και θίασοι πολυμελείς να παίζουνε κοντά μου
τα έργα τα διάσημα που είναι όλα δικά μου.
Πολύστηλους διθύραμβους να γράφουνε στον τύπο
για μένα που κατήγγειλα κάθε φρικώδη ρύπο,
που ήμουνα αδέκαστος ταγός και δικαστής
που δυστυχώς δεν έβαλα και για πολιτευτής
(γιατί ακαίρως κόπηκε της νιότης μου το άνθος
στα εκατό με πάτησε μ΄ αμάξι κάποιος Μάνθος.
Γίνηκε διαδήλωση τότε για τα τροχαία
έπεσε η κυβέρνηση μα βγήκε άλλη νέα
και έβγαλε διάταγμα, σκληρή διαταγή
όλοι να υπακούσουνε σ΄ αυτή την προσταγή,
εδιετάχθη το λοιπόν εάν κανείς τολμήσει
άλλον σοφό ωσάν εμέ να πάει να πατήσει
από το κράτος στην στιγμή μία ποινή θα έχει:
του δίνουν πέντε πεθερές ολημερίς να τρέχει)
νάχει παιχνίδια πλαστικά η πιτσιρικαρία
και στην πλατεία νάρχεται και η κουτσή Μαρία,
κάθε σαββατοκύριακο τζάμπα κρασί να δίνεται
όλοι να διασκεδάζουνε και της τρελής να γίνεται
Κι όταν η μέρα πούφυγα θάρχεται η αποφράδα
όλοι να τρώνε πιπεριά καυτή και φασολάδα.
Απ΄ το πολύ αέρισμα το νέφος ν΄ αυγαταίνει
το πλήθος δε να πέρδεται και να μην το χορταίνει.
Τουρίστες απειράριθμοι με όρεξη να μένουν
να προσκυνούν το μνήμα μου, μέσα να μπαινοβγαίνουν
και εις το βάθρο το ψηλό που θάχει τ΄ άγαλμά μου
να έχει ένα τετράστιχο κάτω απ΄ τ΄ όνομά μου:
Της Κρήτης είναι ο ποιητής
ολίγον τι ξεκούτης
κι αν και γεννήθηκε σωστός
εχάζεψε εν τούτοις.

Μία μπρός και μία πίσω
λέω δίαιτα ν΄ αρχίσω
έχω γίνει σαν μοσχάρι
θέλω πιο μακρύ ζωνάρι.

Λένε οι γιατροί το πάχος
ότι είναι μέγα λάθος
και αν θες πολύ να ζήσεις
βραδινό μην ακουμπήσεις.

Κι ένα βράδυ στην ταβέρνα
φίλος μου καλός εκέρνα
τρώγω μόνο μια ντομάτα
και μισή βραστή πατάτα.

Αφού τέλειωσε το πάρτι
ίσια πάω στο κρεβάτι
αλλά ύπνος δεν με πιάνει
το στομάχι κάτι κάνει.

Αίφνης το λοιπόν αρχίζει
να τσινάει και να τρίζει
κι είναι άσκημη η λιγούρα
σαν την κρεβατομουρμούρα.

Χάραμα, κοιμούνται όλοι
φαγωμένοι μες την πόλη
και γω μόνος ο καημένος
ξύπνιος ξενηστικωμένος.

Έ! μα άλλο πια δεν σκάζω
το τηλέφωνο αρπάζω
στο γυράδικο επήρα
δυο σουβλάκια και μια μπύρα.

Φέρτε πίτες, κοκορέτσια,
κότες από τα κοτέτσια,
ρώσικες πατάτες, σάλτσα
θα την κάνω πια ταράτσα.

Πίνω και τα τρώγω όλα
παίρνω ακόμη μια μπριζόλα
ύστερα λίγο πρησμένος
ξάπλωσα ευτυχισμένος.

Έριξα γενναίο ύπνο
μετά από τέτοιο δείπνο
κι ας πεθάνω φαγωμένος
αντί σφόδρα λιμασμένος.

Για μία παρεξήγηση μεγάλη θα μιλήσω
και την αλήθεια άμεσα θα αποκαταστήσω.
Τα χρόνια λένε τα παλιά οι Άραβες στην Κρήτη
ορμήσαν και δεν άφησαν άνδρα στο κάθε σπίτι,
όλους τους εσκοτώσανε και τα χωριά ρημάξαν
και τότε για βοήθεια στην Πόλη εφωνάξαν,
ζήτησαν στο Βυζάντιο βοήθεια να στείλει
τους εισβολείς στην χώρα τους πίσω να ξαποστείλει.
Λέει ο μύθος το λοιπόν ότι εμαζευτήκαν
στα πλοία Πόντιοι πολλοί και εις την Κρήτη βγήκαν.
Τάχαμου έτσι σώθηκε απ΄ τον χαμό η Κρήτη
κι οι Πόντιοι σηκώσανε πολύ ψηλά την μύτη.
Μα η αλήθεια η πικρή είναι τελείως άλλη
με το που την μαθαίνετε ευθύς σας πιάνει ζάλη.
Ακούσετε λοιπόν καλά επί τη ευκαιρία
και μάθετε πως ακριβώς έχει η ιστορία:
Κάποτε που οι Βενετοί ήτανε εις την Κρήτη
Άραβες επλακώσανε μιαν αποφράδα Τρίτη.
Θέλανε να πατήσουνε οι ξένοι το νησί μας
εδώ να κατοικήσουνε χωρίς τη θέλησή μας.
Τον τόπο πλημμυρήσανε με όπλα σιδερένια,
αλλά μπροστά στου Χάνδακα κόλλησαν τα μπεντένια.
Πολιορκία άρχισαν να πάρουνε την πόλη,
μα από μέσα οι Κρητικοί στα τείχη πήγαν όλοι.
Τα βόλια πέφτουνε σωρός, τα αίματα; Ποτάμι!
και όλοι οι πολεμιστές έχουνε αποκάμει.
Χρόνια πολλά εκράτησε ο πόλεμος στα τείχη,
αλλά κανείς δεν μπόρεσε τίποτε να πετύχει.
Οι άνθρωποι πεινάσανε, τα βόλια λιγοστέψαν,
και τέλος οι Βυζαντινοί να βοηθήσουν τρέξαν.
Πολλά καράβια γέμισαν στον Πόντο με γενναίους,
στην Κρήτη τους εστείλανε άνετους και ωραίους.
Χαρήκαν σαν τους είδανε οι πολιορκημένοι,
που στα κανόνια βλήματα δεν είχαν οι καημένοι.
Έτσι λοιπόν οι Πόντιοι φάνηκε βολικό
να εξυπηρετήσουνε στο πυροβολικό.
Μα όμως ένα πρόβλημα εκεί δημιουργήσανε,
που οι Κρητικοί στο ζόρι τους καλά δεν μελετήσανε.
Πολλές φορές μπορούσανε να μπουν στα τηλεβόλα
και όπου κι αν επέφτανε τα εγκρεμίζαν όλα.
Δεν ήταν μιας χρήσεως οι Πόντιοι, τι οδύνη!
οι ξένοι στα κανόνια τους τους έβαζαν κι εκείνοι.
Έτσι λοιπόν μας κάνανε οι Πόντιοι χαλάστρα
ώσπου στο τέλος έπεσαν του Χάνδακα τα κάστρα.

Γιατί μικρή μου όταν περνώ
ευθύς τα κατεβάζεις,
τα όμορφα ματάκια σου
και μένα δεν κοιτάζεις;
*****

Μήπως τον έχω εγώ μικρό
τον πόνο στη καρδιά μου,
ή μήπως δε μου σηκώνεται
μια τρίχα απ' τα μαλλιά μου;
*****

Θα 'ρθω στο παραθύρι σου,
θα 'ρθω για να την παίξω,
να παίξω τη κιθάρα μου
κι ύστερα να σε κλέψω.
*****

Έφυγες και δε σκέφτηκες
πως κάποιος την βαράει,
βαράει την κεφάλα του
γιατί σε αγαπάει...

One day στην λιακάδα
sitting on the πρασινάδα
where the flowers ανθούσαν
αnd the horses χλιμιντρούσαν
say ο Μήτρος to Κρουστάλλω
-Do you μ' απατάς με άλλο;
κι η Κρουστάλλω σαν το hear
τηνε πιάνει μέγας fear
because τόπε η Μαγδάλω
ότι did it μ' έναν Γάλλο.
αnd the girl πονηρεμένη
lay down σαν πεθαμένη
-Μήτρο μ' if you don't believe me
με το καριοφύλι kill me.
and the Μήτρος που ήταν θύμα
την επίστεψε the βλήμα.

Κράσαρ' ο σέρβερ, μάνα μου
Πέσαν όλα τα fora
βλαστήμησ' ο συντηρητής
κι οι bloggers τάδαν όλα

Όμως τι φταίει ο δυστυχής
πούχε τον Gates πατέρα;
Aς βάζαν Linux σταθερό
να τρέχει νύχτα μέρα

Τώρα τ' αρχεία χάθηκαν
πάνε, τα πήρε ο διάλος
κι ας τρέχουνε προγράμματα
να δουν αν φταίει άλλος

Πάνε και τα template μας
τα πολυπαινεμένα
αντίο και στα κείμενα
τα δύσκολα γραμμένα

Γιατί καλό ?ναι το backup
όλοι πλέον το μάθαν
κι αν τόξεραν νωρίτερα ...
κάποτε θα το κάναν!


Αχός βαρύς ακούγεται,
πολύ καντίλι πέφτει
μανα μ' ο server κράσαρε
κι άλλο πια δεν αντέχει

Τα monitor εσβήσανε
Οι δίσκοι σταματήσαν
Ολα τα sites πέσανε
και τα ρολά τα κλείσαν

Μάνα ο σέρβερ κράσαρε,
και δεν το λέω για αστείο,
τον έβλεπα και έλιωνα,
στα ράφια του Πλαισίου.

Μάνα ο σερβερ κράσαρε
κράσαρε κι η ζωή μας,
παν' τα ωραία mp3,
πάει η δικτύωσή μας


Μανούλα μου σου το' χα πει
μην παίζουμε με την ΔΕΗ,
αν είχαμε ένα UPS,
θα ήταν όλα σαν εψές.

Σύρε admin μου αψηλέ,
Σύρε admin κιμπάρη,
Να δεις σαν τι εγίνηκε
Και τούτη η μπόρα εφάνη

Κινάνε δυο τεχνικοί
Με τον admin αντάμα
Να παν' να φτιάξουν τη ζημιά
Να κάμουνε το θάμα

Η μέρα έφυγε βαριά
Στου server το κιβούρι
Μας μες στην άγρια νυχτιά
Εφάνη κελεπούρι

Ο server μανα μ' φτιάχτηκε
Ο server δεν κρασάρει
Ο sysadmin εχάρηκε
Το ίδιο και οι κουμπάροι (;;;)

Έχω κάτσει και σβήνω
τον παλιό μου σκληρό
που τον είχα αγοράσει
απ' το Πλαίσιο θαρρώ

Μεσ' τα clusters ήταν
δεδομένα σωρός
και τα Windows μπήκαν
από πάνω απ' το DOS

Τόσες κρύες στιγμές
στου mp3 τις αρχές
με το napster παλιά
και μετά απ' το Kazaa

Μου άνοιγε παραθύρια
και μ' ελάχιστη RAM
να δουλεύει σκληρά
κι ούτε ένα underun

Τον παλιό μου σκληρό

κι έσβηναν τα αρχεία
χάνονταν ένα ένα
μεσ' τον κάδο τα 'ριχνα
με τα shift πατημένα

Και μια μέρα τρελή
ένας φίλος δικός μου
μου 'φερε τα XP
μου 'πε βάλτα κι εσύ

Πως περάσαν τα χρόνια
πόσο λίγες στροφές
Τα XP δε χωράνε
το δοκίμασα χτες

Τον παλιό μου σκληρό
Τον χαρίζω σε σένα
Να προσέχεις μικρή μου
Έχει sectors χαμένα
…Έχει sectors χαμένα

(vocals)