Παρουσιάζονται δέκα γυναίκες στην πύλη του Παραδείσου στον Άγιο Πέτρο.
-Καλώς τες! Για να δούμε, θα σας κάνω κάποιες ερωτήσεις να δω αν είστε άξιες να μπείτε στον Παράδεισο. Λοιπόν, πόσες έχετε απατήσει τον άνδρα σας; Όσες τον έχετε απατήσει να κάνετε ένα βήμα πίσω...
Κραπ, οι εννιά στις δέκα έκαναν ένα βήμα πίσω.
-Ααααα, μπράβο σου! λέει ο Άγιος Πέτρος στην εναπομείνασα.
Αλλά πετάγεται κάποια από τις εννιά:
-Ε, καλέ κορίτσια φωνάξτε και της κουφής!!!

Ο εκκλησιασμός τελειώνει και η Μαρία πλησιάζει τον εφημέριο της ενορίας της.
- Τι σε προβληματίζει καλό μου κορίτσι, τη ρωτάει αυτός;
- Αχ, πάτερ, έχω πολύ άσχημα νέα.
- Τι είναι Μαρία; Τι συνέβη;
- Χθες το βράδυ πέθανε ο άνδρας μου, λέει με κλάματα η Μαρία.
- Ω Μαρία, αυτό είναι πολύ άσχημο. Τα συλλυπητήρια μου. Είχε καμία επιθυμία πριν πεθάνει;
- Ναι, πάτερ μου, είχε.
- Τι είχε πει Μαρία;
- Μου είπε: 'Σε παρακαλώ Μαρία, άσε κάτω το όπλο!'

Ήταν λοιπόν στη πλατεία ενός χωριού ο δήμαρχος και μιλούσε με τον παπά, σε μια φάση λοιπόν περνάει από μπροστά τους η γυναίκα του φούρναρη, κάνει λοιπόν ο δήμαρχος στον παπά:
- Παπά-Γιώργη που λες, μεταξύ μας, έχω πάει με αυτήν.
- Με ποια με την φουρνάρισσα; Κι εγώ έχω πάει., λέει ο παπάς.
Ο δήμαρχος τα 'παιξε...
- Πάτερ εσύ;, του λέει.
Μετά από λίγο να η γυναίκα του χασάπη του χωριού.
- Και με αυτήν έχω πάει, λέει ο δήμαρχος.
- Κι εγώ, απαντά με μια φυσικότητα ο παπάς
- Λοιπόν, λέει ο δήμαρχος, 'για να μη μας καταλάβει όλο το χωριό ότι κάτι λέμε εμείς, κάθε φορά που θα περνάει κάποια με την οποία έχουμε κοιμηθεί θα χτυπάμε μια φορά το παγκάκι με το χέρι.
Έτσι κι έγινε, περνά η γυναίκα του περιπτερά 'τακ' χτυπά ο δήμαρχος, 'τακ' και ο παπάς, περνά η γυναίκα του μανάβη, 'τακ' ο δήμαρχος, 'τακ' και ο παπάς. Τα παίρνει λοιπόν ο δήμαρχος και λέει στον παπά.
- Λοιπόν επειδή κουράστηκα άκου να τελειώνουμε, έχω πάει με όλες τις γυναίκες του χωριού εκτός της μάνας μου, της αδερφής μου και της κόρης μου.
Και ο παπάς 'τακ', 'τακ', 'τακ'...

Ο Βλαδίμηρος πηγαίνει στην εκκλησία το απόγευμα της Μ. Παρασκευής. Εκείνη την ώρα έβγαινε ο επιτάφιος με τα εξαπτέρυγα, τους ιερείς και τον κόσμο.
Πάει τότε στο ιερό, φορτώνεται μια κολυμπήθρα και βγαίνει έξω.
-Τι κουβαλάς εκεί ρε πατριώτη; τον ρωτάει ένας άλλος πιστός.
-Τι να κάνω; Βοηθάω! Μια μέρα ήρθα στην εκκλησία και αυτή κάνει μετακόμιση!

Ένα βράδυ ο παπάς της ενορίας μας αποφάσισε να πάει σπίτι του με τα πόδια, μετά από τον εσπερινό, για να πάρει και λίγο αέρα. Αφού περπάτησε για πολλή ώρα στην εξοχή, αποφάσισε να γυρίσει, αλλά κάπου έχασε το δρόμο, μπερδεύτηκε δηλαδή και έστριψε σε λάθος γωνία.
Με το που έστριψε σε λάθος γωνία λοιπόν, βρέθηκε μετά από λίγο στην περιοχή με τα κόκκινα φανάρια. Βλέπει μια ιερόδουλη ο ιερωμένος, ντυμένη μόνο με το σουτιέν κι ένα καυτό σορτς, να ακουμπάει πάνω σ'ένα στύλο.
- Αγαπητή μου, της λέει, έχω ξαγρυπνήσει νύχτες ολόκληρες, προσευχόμενος για σένα.
- Δε χρειάζεται, πάτερ, του λέει αυτή ψύχραιμη. Εδώ είμαι κάθε βράδυ. Μπορείς να μ' έχεις όποτε σου κάνει κέφι!

Ήταν ο Ιησούς με τον Ιούδα και παίζανε τάβλι. Ρίχνει ο Ιησούς, φέρνει πεντάρες. Ρίχνει ο Ιούδας, φέρνει εξάρες. Ρίχνει ο Ιησούς, φέρνει εφτάρες!!! Το βλέπει αυτό ο Ιούδας και λέει:
- Χριστέ, άσε τα θαύματα για να μην γίνει μπάχαλο εδώ μέσα!!!!

Ένας καθολικός ιερέας, ένας προτεστάντης πάστορας κι ένας ραβίνος συζητάνε
πως διαχειρίζονται τα περιουσιακά των εκκλησιών τους:
Ιερέας: -Εγώ παίρνω μια κιμωλία και φτιάχνω έναν κύκλο, πετάω τα χρήματα επάνω και ότι πέσει μέσα στον κύκλο είναι για τον Θεό, τα υπόλοιπα είναι
δικά μου.
Πάστορας: -Εγώ σχεδιάζω μια γραμμή, πετάω τα χρήματα επάνω και ότι πέσει στην άλλη μεριά είναι του Θεού, τα υπόλοιπα είναι δικά μου.
Ραβίνος: -Εγώ πετάω τα χρήματα επάνω, ότι από αυτά θέλει ο Θεός τα κρατάει, τα υπόλοιπα είναι δικά μου.

Ήταν δυο φίλοι μουσικοί. Ξαφνικά πεθαίνει ο ένας από καρδιά. Πέφτει σε μελαγχολία ο άλλος. Περνάει ο καιρός κι αυτός δε μπορεί ακόμα να αποδεχτεί την απουσία του φίλου του. Κάθε μέρα παρακαλά το θεό να του παρουσιάσει για τελευταία φορά το φίλο του να τον δει έστω για λίγο. Ξαφνικά γίνεται ένα θαύμα κι εμφανίζεται μπροστά του...
- Γρηγόρη! Πόσο μου έλειψες! Δεν το πιστεύω ότι σε βλέπω!...Κάθε μέρα ζω με την ελπίδα ότι όπου κι αν είσαι, περνάς καλά...
- Όντως. Η αλήθεια είναι ότι περνάμε πολύ καλά... Βασικά Σωτήρη εγώ αν ήρθα εδώ σήμερα είναι για να σου πω κάποια πράγματα.
- Καλά ή κακά;
- Και τα δύο.
- Πες τα καλά πρώτα...
- Τα καλά είναι ότι περνάμε καταπληκτικά... Συναυλίες συνεχώς...Προχτές έπαιζε ο Bob Marley κι από κάτω όλοι πίναμε μαύρο και τραγουδούσαμε 'No Woman No Cry'... Πριν μια βδομάδα έπαιξε ο Kurt Cobain με τον Jim Morisson, έχουν κάνει νέο γκρουπ πλέον... Aσε σου λέω, πολύ καλά σκηνικά...
- Απίστευτο! Αυτό είναι καταπληκτικό!... Και τα άσχημα; Ποια είναι άσχημα;
- Εχμ... βασικά... βγήκαν αφίσες... παίζεις το Σάββατο...