Είναι ο τυπάς και ψάχνει να παρκάρει στο Παγκράτι εδώ και 3 τέταρτα. Ξενερωμένος εντελώς πια κι αφού έχει ρίξει διάφορα 'γαλλικά' από τα νεύρα του, αρχίζει:
'Θεέ μου... σε παρακαλώ... βοήθησε με να βρω πάρκινγκ. Δεν αντέχω άλλο. Κι εγώ, παρόλο που ήμουν τόσα χρόνια άπιστος θα κάνω τα πάντα για σένα. Θα αλλάξω, θα πηγαίνω κάθε μέρα στην εκκλησία. Σε παρακαλώ κάνε μόλις στρίψω στην γωνία να έχει μια θεσούλα. Σε παρακαλώ...'
Μόλις στρίβει λοιπόν στην γωνία, να σου η θεσούλα ελεύθερη. Κοιτάζει ο τυπάς τον ουρανό:
'Αστο Θεέ... Βρήκα'

Ένας άντρας έκανε τη συνηθισμένη του βόλτα περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας λέγοντας την προσευχή του. Ξαφνικά λέει δυνατά:...
- Θεέ μου σε παρακαλώ, άσε με να σου κάνω μια ευχή! Και τότε μονομιάς, οι ουρανοί σκοτεινιάζουν, σύννεφα απλώνονται από πάνω του και η φωνή του Θεού από το υπερπέραν ακούγεται να λέει:
- Επειδή ανέκαθεν προσπαθούσες και ήσουν πιστός σε Εμένα με κάθε τρόπο, θα σου δώσω την ευκαιρία να κάνεις την ευχή σου.
Κι ο τύπος λέει:
- Θέλω να φτιάξεις μια γέφυρα μέχρι την Αντίπαρο, έτσι ώστε να πηγαίνω με το αμάξι μου όποια ώρα θελήσω.
Ο Κύριος του απαντάει:
- Το αίτημα σου είναι καθαρά τεχνοκρατικό. Φαντάσου τις δαπάνες ενός τέτοιου εγχειρήματος. Τα χιλιάδες στηρίγματα που θα χρειάζονταν και θα έφταναν τα βάθη του Αιγαίου! Το τσιμέντο και το ατσάλι που θα χρειαζόταν! Μπορώ να το κάνω αλλά μου είναι δύσκολο να εκπληρώσω την επιθυμία σου για ένα ζήτημα τόσο πεζό. Μπορείς να σκεφτείς κάτι άλλο; Μια ευχή που θα με τιμούσε και θα με δόξαζε.
Ο άντρας σκεφτόταν για πολύ, πολύ ώρα. Τελικά λέει:
- Θεέ μου, εύχομαι να μπορούσα να καταλάβω τις γυναίκες. Θέλω να ξέρω πώς νοιώθουν μέσα τους, τι έχουν στο μυαλό τους όταν δε μιλούν, γιατί κλαίνε, τι εννοούν όταν λένε 'όχι' και πώς μπορώ να κάνω μια γυναίκα αληθινά ευτυχισμένη.
Μετά από λίγα λεπτά σκέψης ο θεός του λέει:
- Θέλεις δύο λωρίδες ή τέσσερις σε εκείνη τη γέφυρα;

Μία γυναίκα, μετά από ατύχημα, έχει μία επιθανάτια εμπειρία. Εμφανίζεται μπροστά στο Θεό, Εκείνος την κοιτάζει καλά-καλά, ελέγχει τα βιβλία Του και της λέει: 'Δεν έχει έρθει ακόμη η ώρα σου. Εσύ θα πεθάνεις στα 85...'
Η γυναίκα επιστρέφει στη ζωή. Συγκλονισμένη από τα χαρμόσυνα νέα και γνωρίζοντας ότι θα πεθάνει σε βαθύ γήρας, αποφασίζει να ανανεωθεί πλήρως!
Έτσι, κλείνει αμέσως ραντεβού σε γνωστό πλαστικό χειρουργό, φτιάχνει μύτη, χείλη, μάτια, πηγούνι, μάγουλα, μέτωπο, χτένισμα, γίνεται άλλος άνθρωπος... Χαρούμενη, μετά τις επεμβάσεις και με έναν αέρα ανανέωσης βγαίνει έξω στο δρόμο, την χτυπάει μία νταλίκα και μένει στον τόπο...
Φανερά εκνευρισμένη η θανούσα, πλέον, εμφανίζεται μπροστά στον Παντοδύναμο για να παραπονεθεί:
-Μα, Θεέ μου, Εσύ μου είπες ότι θα ζούσα μέχρι τα 85 μου...
Εκείνος, ρίχνει πάλι μια ματιά στα βιβλία Του και:
-Αχ, εσύ είσαι; Δεν σε γνώρισα, βρε παιδί μου!!!

Πάνε τρεις γυναίκες να εξομολογηθούν. Ρωτάει ο παπάς την πρώτη τι έχει κάνει:
- Αχ, πάτερ, εγώ δεν απάτησα τον άντρα μου, απλά μόνο τον έπαιξα του φίλου μου λίγο με το χέρι!
- Γρήγορα, βάλε το χέρι στην κολυμπήθρα και πάρε νηστεία για είκοσι ημέρες.
Εν τω μεταξύ, οι άλλες δύο τρώγονταν ποια θα περάσει δεύτερη:
- Ε ρε κοπέλες μου, λέει ο παπάς, μην βιάζεστε, με την σειρά, δύο είστε, θα προλάβετε!
- Όχι όχι, λέει η τελευταία. Να περάσω εγώ πρώτη να κάνω γαργάρες, γιατί η άλλη θα βάλει τον κώλο της μέσα!

Αποφασίζει κάποτε ο Χριστός να κατέβει στη γη, να δεί πώς είναι τα πράγματα κάτω.
Μπάινει σε ένα μπαρ, κάθεται και δίπλα του κάθονται και τα πίνουν ένας Γερμανός, ένας Γάλλος και ένας Έλληνας. Ο Χριστός δεν πίνει τίποτα. Μετά από λίγο, τον κοιτάει ο Γερμανός, και λέει στον μπάρμαν:
- Δώσε μια μπύρα από μένα στο παιδί που κάθεται εκεί, κρίμα είναι και φαίνεται να διψάει.
Δίνει λοιπόν ο μπάρμαν μια μπύρα στον Χριστό και την πίνει.
Μετά από λίγο, κοιτάει τον Χριστό ο Γάλλος, φωνάζει τον μπάρμαν και του λέει:
- Δώσε ένα μπουκάλι κρασί στο παιδί εκεί, κρίμα είναι να κάθεται έτσι μόνος του και να μην πίνει τίποτα. Εγώ κερνάω.
Πάει λοιπόν ο μπάρμαν στον Χριστό το μπουκάλι το κρασί κι αυτός το πίνει. Δεν περνάει λίγη ώρα, φωνάζει κι ο Έλληνας τον μπάρμαν και του λέει:
- Κέρνα από μένα το παιδί που κάθεται εκεί, ένα καραφάκι ούζο και πήγαινέ του κι ένα περηποιημένο μεζέ, γιατί σαν να φαίνεται πεινασμένος.
Πηγαίνει λοιπόν την παραγγελία ο μπάρμαν στον Χριστό. Κάποια στιγμή σηκώνεται ο Χριστός πλησιάζει τον Γερμανό, τον ακουμπάει στον ώμο. Τινάζεται τότε εκείνος και γεμάτος έκπληξη του λέει:
- Χριστέ μου, εσύ είσαι!
- Πώς με κατάλαβες; απορεί ο Χριστός.
- Αφού μόλις με ακούμπησες, μου πέρασαν τα αρθριτικά μου.
Πλησιάζει τότε ο Χριστός τον Γάλλο και καθώς τον ακουμπάει στον ώμο, αυτός τινάζεται, τον κοιτάζει και του λέει:
- Χριστέ μου, είσαι στα αλήθεια εσύ!
- Μα καλά πώς με αναγνώρισες; Απορεί ο Χριστός.
- Μόλις με άγγιξες, μου πέρασε το άσθμα που με ταλαιπωρούσε χρόνια!
Πλησιάζει τέλος ο Χριστός και τον Έλληνα. Πάει να τον ακουμπήσει, τραβιέται ο Έλληνας.
- Μα καλά τί έπαθες; ρωτά ο Χριστός.
- Χριστέ μου, του λέει ο Έλληνας, χαίρομαι πολύ που σε βλέπω μπροστά μου, αλλά χειρονομίες από σένα δεν θέλω... Είδα κι έπαθα να βγάλω την αναπηρική σύνταξη!

Τις μεγάλες ημέρες έμπνευσης, της δημιουργίας του σύμπαντος και του ανθρώπου, ο Θεός αποφασίζει να πλάσει τον Αδάμ πρώτα. Αρχίζει λοιπόν φτιάχνοντας του το σώμα. Έπειτα του προσθέτει το κεφάλι, τα χέρια, τα πόδια και το ... επίμαχο σημείο.
Μετά, βάζει μπρος για την Εύα. Ξεκινάει λοιπόν με το σώμα, τα στήθη, τα χέρια, τα πόδια, το κεφάλι κλπ.
Ξαφνικά, το βλέμμα της Εύας πέφτει στο επίμαχο σημείο:
- Θεέ μου, λέει στον δημιουργό του σύμπαντος, θέλω να μου βάλεις και 'μένα ένα από εκείνο που 'κρέμεται'!
Και ο Θεός της απαντά:
- Μην στενοχωριέσαι κορίτσι μου, δικό σου είναι. Απλά το έδωσα σε αυτόν τον μα**κα να το κουβαλάει!

Ένα νιόπαντρο ζευγάρι αδυνατεί να τεκνοποιήσει. Μια μέρα, ο σύζυγος συναντά τυχαία στον δρόμο
τον παπά που τους πάντρεψε:
- Γεια σας Πάτερα Ιάκωβε, με θυμόσαστε;
- Βρε βρε. Μα και βέβαια σε θυμάμαι, εγώ σε πάντρεψα πριν 2 χρόνια περίπου. Πώς πάει η οικογένεια; Έχετε κάνει κανένα παιδί;
- Μπα όχι, σταθήκαμε πολύ άτυχοι. Προσπαθήσαμε, αλλά...
- Έλα, μην κάνεις έτσι. Δεν θα σε αφήσει έτσι ο Θεός. Αύριο πρόκειται να πάω στο Άγιο Όρος. Με την ευκαιρία θα κάνω μια παράκληση και θα ανάψω και ένα κεράκι για σας.
- Σ' ευχαριστώ πάτερ, να 'σαι καλά.
Περνάνε λοιπόν κάτι χρόνια και ο πάτερ Ιάκωβος συναντά την γυναίκα με δύο μωρά στην αγκαλιά και άλλα δύο στο καροτσάκι:
- Βρε βρε. Καλημέρα, να σου ζήσουν τα παιδάκια!
- Ευχαριστώ πάτερ.
- Ο θεός σας βοήθησε βλέπω και αποκτήσατε επιτέλους παιδιά.
- Ναι, δεν έχουμε παράπονο γι αυτό. Έχουμε τρία δίδυμα και αυτά εδώ τα τέσσερα. Σύνολο δέκα παιδιά και μόλις εχθές έμαθα πως είμαι πάλι έγκυος.
- Α, υπέροχα. Ο άντρας σου που είναι;
- Πήγε στο Άγιο Όρος. Έφυγε βιαστικά εχθές.
- Τι πήγε να κάνει στο Άγιο Όρος;
- Δεν είμαι σίγουρη. Κάτι μουρμούραγε καθώς έφευγε πως 'θα έσβηνε ένα γα**μένο κερί'.

Mια φορά μια καλόγρια, που είχε πάει στην πόλη, έχασε το τελευταίο λεωφορείο για το μοναστήρι και μη έχοντας άλλη επιλογή κάνει ωτοστόπ. Σταματάει μια πολυτελής Mercedes κι ακούγεται από μέσα μια γυναικεία φωνή:
- Για το μοναστήρι, αδελφή, έμπα να σε πάω, με βγάζει ο δρόμος μου.
Μπαίνει, λοιπόν και βλέπει μια πανέμορφη ξανθιά, ωραία ντυμένη, με ακριβά κοσμήματα και όλα τα συναφή. Περίεργη καθώς ήταν η καλόγρια τη ρωτάει:
- Δεσποινίς μου, υποθέτω ότι αυτό το ωραίο μεταξωτό φόρεμα που φοράτε θα σας κόστισε ακριβούτσικα.
- Όχι ιδιαίτερα αδελφή, ίσα-ίσα μια ερωτική βραδιά.
Η καλόγρια βουβάθηκε και κάνει να γυρίσει από την άλλη και να σου βλέπει μια φανταστική γούνα:
- Αυτή η γούνα δεσποινίς μου, θα σας κόστισε, φαντάζομαι.
- Όχι ιδιαίτερα αδελφή, ίσα-ίσα μια ερωτική βραδιά.
Ενώ είχε ήδη νυχτώσει για τα καλά, έφθασαν στο μοναστήρι. Πριν κατέβει, η καλόγρια κάνει άλλη μια ερώτηση:
- Δεσποινίς μου, συγχωρήστε με άλλη μια φορά για την αδιακρισία μου, αλλά θα είχα την περιέργεια να μάθω αν αυτή η Mercedes σας κόστισε πολύ.
- Μπα, ίσα-ίσα μια εβδομάδα ερωτικών βραδιών.
Η καλόγρια ευχαρίστησε την ευγενική κοπέλα και κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Μπαίνει μέσα στο μοναστήρι και πάει και κλείνεται στο κελί της. Κάποια στιγμή ακούει να της χτυπάνε την πόρτα.
- Ποιος είναι;
- Άνοιξε αδελφή Μαρία, ο πατήρ Ευάγγελος είμαι.
Και απαντάει η καλόγρια:
- Πατήρ Ευάγγελε, δεν πας στο διάολο κι εσύ και οι καραμελίτσες σου με γεύση μέντας;