Ένας άντρας τεμπελιάζει ξαπλωμένος στο γρασίδι και χαζεύει τα σύννεφα στον ουρανό. Ξαφνικά αποφασίζει να μιλήσει με το Θεό.
Αντρας: Θεέ μου τι διάρκεια έχουν για σένα ένα εκατομμύριο χρόνια;
Θεός: Περίπου ένα λεπτό
Αντρας: Θεέ μου τι είναι για σένα ένα εκατομμύριο δολάρια;
Θεός: Μια δεκάρα.
Αντρας: Θεέ μου, μπορώ να έχω μια δεκάρα;
Θεός: Ναι βέβαια, σε ένα λεπτό...

Μια φορά, ένας ιεραπόστολος περπατούσε μόνος στα βάθη της ζούγκλας.
Ξαφνικά, βλέπει ένα λιοντάρι να έρχεται κατά πάνω του.
Ο ιεραπόστολος συνειδητοποιεί ότι μάλλον έφτασε το τέλος του. Πέφτει στα γόνατα του λοιπόν και προσεύχεται:
- Κύριε, αφήνομαι στα χέρια σου. Αν είναι το θέλημά σου να πεθάνω τώρα, ας γίνει. Αν όμως θεωρείς ότι είμαι ακόμα νέος και έχω μπροστά μου πολλά γόνιμα χρόνια για να σε υπηρετήσω και να φωτίσω με το φως της χάριτός σου τους ταλαίπωρους αυτού του τόπου, τότε κάνε το θαύμα σου. Δώσε θρησκευτικά αισθήματα σ' αυτό το λιοντάρι. Ρίξε πάνω του τη θεία φώτισή σου...
Λέγοντας αυτά, γαληνεύει η ψυχή του και καρτερεί το λιοντάρι που έρχεται κατά πάνω του.
Ξαφνικά, το θαύμα γίνεται. Το λιοντάρι κοκαλώνει σε απόσταση μερικών μέτρων από τον ιεραπόστολο.
'Σώθηκα', σκεφτεται ο άνθρωπος.
Το λιοντάρι γονατίζει, σταυρώνει τα μπροστινά πόδια και προσεύχεται στον Θεό με ανθρώπινη φωνή:
- Κύριε, ευλόγησε το γεύμα μου...

Ένας δημοσιογράφος κάνει μια έρευνα για τα μοναστήρια της χώρας του. Μετά λοιπόν από αρκετό χρόνο οδοιπορικού καταλήγει σε μια μόνη, σ` ένα απομακρυσμένο μέρος, όπου δεν πατάει ψυχή. Οι μοναχοί τον υποδέχονται θερμά και τον φιλοξενούν το βράδι.
Κάποια στιγμή μέσα στη νύχτα ο δημοσιογράφος σηκώνεται για να πάει στην τουαλέτα. Στο δρόμο ακούει φωνές και βογγητά από ένα κτίριο. Πλησιάζει και μένει άφωνος απ` αυτό που βλέπει. Όλοι οι μοναχοί να στέκονται όρθιοι μπροστά από μια μεγάλη τραπεζαρία, να έχουν βγάλει τις πούτσες τους πάνω στο τραπέζι και ένα ποντίκι να τρέχει γύρω γύρω.
Οι φωνές όμως που άκουγε γίνονταν πιο έντονες στο διπλανό δωμάτιο. Μπαίνει μέσα και τι βλέπει. Έναν μοναχό να πηδάει μια θεογκόμενα. Ο δημοσιογράφος κουφαίνεται μ` αυτά που βλέπει.
Είναι δυνατό να γίνονται τέτοια πράγματα σ` ένα μοναστήρι, αναρωτιέται, μέχρι που μπαίνει και στο δίπλα δωμάτιο κι εκεί βγαίνει από τα ρούχα του. Βλέπει δύο μοναχούς να έχουν κρεμάσει ένα τρίτο και να τον μαστιγώνουν.
Την επόμενη μέρα πάει έξαλλος να βρει τον ηγούμενο και να του κάνει τα παράπονα του:
- Καλά δε ντρέπεστε άγιοι άνθρωποι σαν και σας, που πρέπει να κατευθύνετε τον κόσμο, να κάνετε τέτοια αίσχη κάθε βράδι!
Και ο ηγούμενος ήρεμα ήρεμα του απαντάει:
- Τέκνον μου πρέπει να καταλάβεις ότι είμαστε κι εμείς άνθρωποι και έχουμε κάποιες ανάγκες. Έτσι λοιπόν έχουμε φτιάξει ένα παιχνίδι για τη διασκέδαση μας.
- Δηλαδή; Γίνετε πιο κατανοητός.
- Να, κάθε βράδι συγκεντρωνόμαστε όλοι στην τραπεζαρία, βγάζουμε τις πούτσες μας έξω και βάζουμε ένα ποντίκι να τρέχει γύρω. Σ` όποιον πάει και σταματήσει, ο τυχερός πάει στο διπλανό δωμάτιο και γαμάει την γκόμενα.
- Καλά και στο τρίτο δωμάτιο τι κάνετε;
- Στο τρίτο δωμάτιο στέλνουμε εκείνον που έχει κάνει πουστιά και έχει βάλει τυρί πάνω στην πούτσα του.

Πάει ένας παππούς για εξομολόγηση στον παπά:
- Πάτερ είμαι 75 χρονών, παντρεμένος 50 χρόνια. Πάντα ήμουν πιστός στην γυναίκα μου, μέχρι χτες που πήγα με μια 18-χρονη ξανθιά.
- Πότε εξομολογηθήκατε τελευταία φορά ;
- Ποτέ δεν ξαναεξομολογήθηκα, είμαι Εβραίος.
- Και τότε γιατί ήρθες εδώ πέρα;
- Το λέω σε όλους.

Τέσσερις καλόγριες πέθαναν. Στην Είσοδο του Παραδείσου, ο Θυροφύλακας, γνωστός στη μάζα σαν Άγιος Πέτρος, τις παραλαμβάνει.
- Τέκνα μου, πριν περάσετε στον παράδεισο και παραλάβετε φτερά, άρπες, φωτοστέφανα και άσπρες ρόμπες πρέπει να εξαγνιστείτε εντελώς. Παρακαλώ, ακολουθήστε με.
Τις οδηγεί μπροστά σε μια μπρούτζινη κολυμπήθρα γεμάτη με αγιασμένο νερό.
- Αυτή εδώ είναι μια μπρούτζινη κολυμπήθρα γεμάτη με αγιασμένο νερό. Εδώ, για να εξαγνιστείτε πρέπει να πλύνετε τα μέλη του σώματος σας που έχουν έρθει σε επαφή με το ανδρικό φύλλο.
Η πρώτη από τις καλόγριες προ-χωράει μπροστά.
- Εγώ, λίγο το δάχτυλο μου.
Βουτάει μέσα στην κολυμπήθρα τον δείκτη του δεξιού της χεριού. Η δεύτερη έρχεται μπροστά.
- Εγώ, λίγο εδώ στο μπούτι. Βουτάει λίγο το μπούτι της μέσα στην κολυμπήθρα. Πλησιάζει η τρίτη.
- Εγώ, ..
Πριν προλάβει να τελειώσει τη φράση της, η τέταρτη από τις καλόγριες πετάγεται μπροστά, και λέει:
- Άγιε Πέτρο, να κάνω πρώτα εγώ γαργάρες, γιατί η αδερφή εδώ σκοπεύει να κάνει μπάνιο ολόκληρη!!

Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν Ιρλανδός. Δεν παντρεύτηκε ποτέ! Δεν είχε ποτέ μια σταθερή δουλειά! Η τελευταία του επιθυμία ήταν ένα ποτό!
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν Πορτορικάνος. Το πρώτο του όνομα ήταν Ιησούς! Πάντα είχε προβλήματα με το νόμο! Η μητέρα του δεν ήξερε ποιος ήταν ο πατέρας του!
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν Ιταλός. Όταν μιλούσε, πάντα χειρονομούσε! Έπινε πάντα κρασί σε κάθε του γεύμα! Εργαζόταν σε οικοδομές!
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν μαύρος. Όλους τους ανθρώπους τους φώναζε αδερφούς του! Δεν είχε σταθερή διεύθυνση! Κανείς δεν θα τον προσλάμβανε στην δουλειά του!
Τρία επιχειρήματα ότι ο Ιησούς ήταν από την Καλιφόρνια. Δεν έκοβε ποτέ τα μαλλιά του! Περπατούσε πάντα ξυπόλητος! Δημιούργησε μια νέα Θρησκεία!
Και τέλος η απόδειξη ότι ο Ιησούς ήταν Έλληνας. Εργαζόταν στη δουλειά του πατέρα του! Έφυγε απ' το σπίτι του στην ηλικία των τριάντα τριών ετών. Ήταν σίγουρος ότι η μητέρα του ήταν παρθένα και η μητέρα του ήταν σίγουρη ότι ο γιος της ήταν Θεός!

Στα θρησκευτικά ρωτάει ο δάσκαλος:
- Γιάννη, πες μου ειλικρινά, στο σπίτι σας λέτε την προσευχή σας όταν τρώτε;
- Δεν χρειάζεται κύριε, η μητέρα μου είναι καλή μαγείρισσα

Συζητούσαν δυο φίλοι και κάποια στιγμή λέει ο ένας στον άλλον:
- Έχεις εξομολογηθεί τώρα τελευταία;
- Πού το θυμήθηκες τώρα αυτό ρε;
- Ε, πώς! Εγώ θα σου πρότεινα να πας.
- Δε θά'σαι καλά ρε! Από το δημοτικό έχω να πάω.
- Ε, νά! Σου το ζητάω σαν χάρη. Να απασχολήσεις για λίγο τον παπά, γιατί θέλω να πάω με την παπαδιά.
- Πες το ντε! Αν είναι έτσι, να πάω.
Και πήγε. Κι όλο θυμόταν και κάποια άλλη αμαρτία, κι άλλη, κι άλλη. Αλλά κάποια στιγμή δεν άντεξε:
- Παπά μου, τώρα που ξεμολογιέμαι, διαπράττω και νέα αμαρτία.
- Τι εννοείς τέκνον μου;
- Ε, νά! Κάνω πλάτες στον φίλο μου και σε καθυστερώ για να πάει αυτός με την παπαδιά σου! Ήμαρτον!
Και ο παπάς ήρεμος:
- Η γυναίκα σου ζει;;;
- Ναι πάτερ μου!!!
- Τρέξε γρήγορα σπίτι σου τέκνο μου...γιατί η παπαδιά έχει πεθάνει εδώ και 2 χρόνια!!!