Ηταν ένας έλληνας ένας γερμανός και ένας αμερικάνος.
Εκεί που μιλούσαν όμορφα και ωραία βλέπουν τον αμερικάνο να μιλάει μόνος του.
Τα παίζει ο έλληνας και ο γερμανός. Μόλις τελειώνει ο αμερικάνος τον ρωτά ο έλληνας:
- Ρε αμερικάνε τι έκανες;
- Να ρε έλληνα, έχω ένα ακουστικό στο αυτί μου και ένα μικρόφωνο στο στόμα μου και μιλάω με την γυναίκα μου, λέει ο αμερικάνος.
Αργότερα βλέπουν το γερμανό να μιλάει στα δάκτυλα του και μόλις τελειώνει τον ρωτούν:
- Ρε σι τι έκανες εκεί τόση ώρα;
- Να έβαλα ένα μικρόφωνο στο μικρό μου δάκτυλο και ένα ακουστικό στο μεγάλο και μιλάω με την κοπέλα μου.
Σε μια στιγμή εκεί που μιλούσαν ακούγεται ένας μεγάλος κρότος από την μεριά του έλληνα.
- Τι έγινε; ρωτούν τον έλληνα.
- Να ρε παιδιά μόλις μου έστειλαν ένα fax, απαντά ο έλληνας.

Ενας Γερμανός, ένας Ιταλός και ένας Πόντιος έχουν πάει για σαφάρι στη ζούγκλα. Το βράδυ μαζεύονται και οι τρεις στο ξενοδοχείο και εξιστορούν τις επιτυχίες τους.
- Εγώ, λέει ο Γερμανός, σκότωσα σήμερα έναν ελέφαντα, τρία ελάφια και ένα λιοντάρι!
- Εγώ, λέει ο Ιταλός, σκότωσα έναν ρινόκερο, μια καμηλοπάρδαλη και μία τσίτα.
- Εγώ, λέει ο Πόντιος, σκότωσα 32 Νομιστεράκια!
Τον κοιτάζουν παράξενα οι άλλοι αλλά δεν λένε τίποτα. Την επόμενη μέρα μαζεύονται πάλι για να πουν τα κατορθώματά τους.
- Εγώ, λέει ο Γερμανός, σκότωσα σήμερα τρεις ελέφαντες, πέντε ελάφια, δύο κροκόδειλους και δύο λιοντάρια!
- Εγώ, λέει ο Ιταλός, σκότωσα δύο ρινόκερους, μια καμηλοπάρδαλη, τέσσερα λιοντάρια και έναν βόα.
- Εγώ, λέει ο Πόντιος, σκότωσα 78 Νομιστεράκια!
- Μα τι είναι επιτέλους αυτά τα Νομιστεράκια;;;; Ρωτάνε με εκνευρισμό ο Γερμανός και ο Ιταλός.
- Είναι κάτι κοντά, μαύρα ανθρωπάκια, που όταν τα σημαδεύω φωνάζουν: 'No mister, No!'.

Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου. Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο του διευθυντή της Σόνυ) και το μάθημα αρχίζει με μικρές ερωτήσεις ιστορίας.

«Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία;» λέει η δασκάλα. «Ποιος είπε; δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο;»

Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:

«Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια», απαντά.

«Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε; Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό;», ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.

«Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ», απαντά και πάλι ο Σουζούκι.

Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει: «Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!»

Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία: «Ρε δεν πάτε να γα**θείτε όλοι, μα**κες γιαπωνέζοι!»

«Ποιος το είπε αυτό;;;» ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.

Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει: «Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα, το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.

Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή. «Θέλω να ξεράσω», ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.

«Ποιος το είπε αυτό;;;» ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.

Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι: «Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991».

Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει: «Ρε δε μας παίρνεις καμιά π**α, λέω γω!!!»

Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα: «Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου».

Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν: «Α γα**σου ρε μα**κισμένο, Σουζούκι».

Ατάραχος ο γιαπωνέζος: «Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002».

Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής: «Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπου**έλο».

Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι: «Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του».

Ο Γερο Μανούσος ο κρητικός είχε δυο γιους. Όταν τελείωσαν το γυμνάσιο τους κάλεσε και τους ρώτησε.
-Ηντα μωρέ θέλετε να κάνετε στη ζωή σας;
Εγώ πατέρα λέει πρώτος θέλω να μείνω μαζί σου να γίνω γεωργός. Εγώ πατέρα λέει ο δεύτερος θέλω να μάθω τη γαλλιστί.
Γαλλιστί; λέει ο πατέρας ήντα μωρέ τη θες τη γαλλιστί.
Ε, πατέρα ξέρεις τουρισμός και τα λοιπά. Λέει ο γιος.
-Τι να κάνει ο γέρος τον στέλνει λοιπόν στη Γαλλία να μάθει γαλλικά. Δυο χρόνια έλειπε ο αθεόφοβος και ξεκοκάλισε τα λεφτά του γέρου. Γυρνάει λοιπόν πίσω πάει στο σπίτι τον καλοδέχονται και ο γέρος τον ρωτά. Ήμαθες μωρέ του λέει τα γαλλικά; Βέβαια πατέρα του λέει ο γιος.
-Και πως μωρε λένε το ψωμί; Ρωτά ο γέρος.
Ψωμιέν πατέρα του λέει ο γιος.
Και το χωράφι ρωτά ο γέρος;
Χωραφιέν πατέρα λέει ο γιος.
Σπυριά πήγε να βγάλει ο γέρος όταν άκουσε τα γαλλικά του γιου του.
Και τη μάνα; πως μωρέ λένε τη μάνα;
Μανιέν πατέρα λέει ο κανακάρης.
Και ο γερο Μανούσος ολοδιαόλιστος γυρνάει και του λέει.
-Σήκω εδά γαιδούρακα πάρε μια ολιά ψωμιέν βαλέτω μέσα στον ντρουβιέν και πήγαινε να σκάψεις το χωραφιέν να μη σου σπάσω την κεφαλιέν.

Ειναι ένας παπάς ο οποίος μόλις διορίζεται σε μια εκκλησία στην Κρήτη.
Έχει όμως ενα πρόβλημα. . . δεν συμπαθεί τους Κρητικούς.

Την πρώτη Κυριακή κατά το κύρηγμα του λέει στους πιστούς...
-Θα σας μιλήσω σήμερα για την Μαρία τη Μαγδαλινή , η οποία ήταν μια πόρνη απο τα Χανιά....

Αμμέσως οι πιστοί αντέδρασαν:
-Από τα Χανιά πάτερ ... τι είναι αυτά που λες...κτλ

Ο παπάς όμως επέμενε.

Την επόμενη κυριακή πάλι τα ίδια ο παπάς:
-Σήμερα θα σας μιλήσω για την παραβολή του 'Ασώτου Υιού' , ο οποίος ήταν ο γιός ενός βοσκού απο το Ηράκλειο...

Αγανακτούν οι πιστοί και κάνουν παράπονα στον Μητροπολίτη. Φωνάζει αυτός τον
παπά και του λέει:
-Ξέρω οτι δεν συμπαθείς τους Κρητικούς , ούτε και εγώ τους γουστάρω, προσπάθησε όμως να είσαι πιο διακριτικός και να μην τους τη λες χύμα....

Οπότε την επόμενη Κυριακή λέει ο παπάς στους πιστούς:
-Σήμερα θα μίλήσουμε για το Μυστικό Δείπνο...
Και συνεχίζει...
-Μαζεύει ο Χριστός τους μαθητές του και τους λέει 'απόψε κάποιος από εσάς θα με προδώσει'. Και αμέσως του απαντά ο Ιούδας: 'Ίντα λες μωρέ σύντεκνε'

Σε ένα μπαρ μπαίνουν 3 φίλοι, ένας Πόντιος, ένας Αμερικάνος και ένας Ρώσος.
Ο μπάρμαν ρωτά τι θα πάρουν.
Ο Αμερικάνος:
- Ένα Black label.
Ο Ρώσος:
- Ένα Black Russian.
Και ο Πόντιος μετά από σκέψη:
- Ένα Black and Decker.

Ένας Τούρκος, ένας Άγγλος και ένας Γάλλος θέλουν να μείνουν σε μια πανσιόν. Δεν υπάρχει όμως δωμάτιο, παρά μόνο ένας στάβλος με μια βρωμερή αγελάδα. Μπαίνει πρώτος ο Άγγλος μέσα. Μετά από 5 δευτερόλεπτα πετάγεται φουριόζος κρατώντας τη μύτη του:
- Oh, my God! Τι βρώμα είναι αυτή!
- Άσε, θα μπω εγώ, λέει ο Γάλλος και μπαίνει μέσα.
Δεν περνούν 10 δευτερόλεπτα και βγαίνει τρέχοντας κρατώντας τη μύτη του και ξερνώντας παντού:
- Oh mon dieu! Τι βρώμα είναι αυτή!
Μπαίνει μέσα και ο Τούρκος, οπότε μετά από 1 μόλις δευτερόλεπτο πετάγεται η αγελάδα αφηνιασμένη έξω:
- Μουυυ! Μουυυυυυυυ! (Τι βρώμα είναι αυτή!)

Ένας νεαρός που ανήκει στο κόμμα για την προστασία των δικαιωμάτων των μαύρων πηγαίνει στη βιβλιοθήκη της πόλης και ζητάει να μιλήσει με το διευθυντή:
- Σ' αυτή τη βιβλιοθήκη υπάρχουν δέκα χιλιάδες βιβλία που περιέχουν την έκφραση βρωμιάρη νέγρο και θέλουμε να τα πετάξετε όλα!
- Μην κάνεις έτσι, λέει ατάραχος ο διευθυντής. Εδώ μέσα υπάρχουν, για παράδειγμα, πενήντα χιλιάδες βιβλία που περιέχουν τη λέξη μπάσταρδος.
- Πιθανόν, απανάει ο μαύρος, όμως εσείς οι μπάσταρδοι δεν έχετε ακόμα οργανωθεί!