Ο γέρος Aραβας ζει στη Νέα Υόρκη για πάνω από 40 χρόνια. Θέλει να φυτέψει πατάτες στον κήπο του, αλλά είναι μόνος κι αδύναμος.
Στέλνει λοιπόν ένα e-mail στο γιο του, που σπουδάζει στο Παρίσι:
'Αγαπημένε μου γιε, είμαι πολύ λυπημένος επειδή δεν μπορώ να φυτέψω πατάτες στον κήπο μας. Είμαι βέβαιος πως, εάν ήσουν εδώ, θα με βοηθούσες να σκάψουμε τον κήπο.
Σε αγαπώ, ο πατέρας σου.'
Σε μια ώρα, ο γέρος λαμβάνει e-mail απάντησης από το γιο του:
'Αγαπημένε μου πατέρα, παρακαλώ μην αγγίζεις τον κήπο, γιατί ΕΚΕΙ έκρυψα το ΠΡΑΜΑ.
Σε αγαπώ κι εγώ, Ahmed.'
Σε 15 λεπτά, ο αμερικανικός στρατός, το ναυτικό, το FBI, η CIA και οι Rangers περικυκλώνουν το σπίτι του γέρου, σκάβουν ολόκληρο τον κήπο, ερευνούν το σπίτι, γδύνουν τον γέρο, ΔΕΝ βρίσκουν απολύτως τίποτα και φεύγουν απογοητευμένοι.
Μισή ώρα αργότερα, ο γέρος λαμβάνει ένα άλλο email από το γιο του:
'Αγαπημένε μου πατέρα, είμαι βέβαιος ότι ο κήπος είναι ήδη σκαμμένος και μπορείς να φυτέψεις τις πατάτες.
Έκανα ό,τι μπορούσα για να σε βοηθήσω από το Παρίσι.
Σε αγαπώ, Ahmed.'

Έγινε μια, παγκόσμιας εμβέλειας, έρευνα με κύριο ερώτημα:
'Παρακαλούμε πείτε μας τη γνώμη σας για την έλλειψη τροφής στον υπόλοιπο κόσμο'.
Δεν υπήρξε κανένα απολύτως αποτέλεσμα της έρευνας, διότι:
Στην Αφρική κανείς δεν ήξερε τι είναι 'τροφή'!
Στη Δυτική Ευρώπη κανείς δεν ήξερε τι είναι 'έλλειψη'!
Στην Ανατολικη Ευρώπη κανείς δεν ήξερε τι είναι 'γνώμη'!
Στη Νότια Αμερική κανείς δεν ήξερε τι θα πει 'παρακαλούμε'!
Στις ΗΠΑ κανείς δεν ήξερε τι είναι 'υπόλοιπος κόσμος'!

Μια φορά ήταν ένας Τούρκος, ένας Αμερικανός και ένας Έλληνας. Το αεροπλάνο τους έπεσε σε μια άγρια ζούγκλα της Αφρικής και οι μόνοι επιζώντες ήταν αυτοί οι τρεις.
Τους έπιασαν οι ζουλού, και τους έδωσαν μια επιλογή για να γλιτώσουν τη σφαγή: Να μπουν σε μια σπηλιά και αν καταφέρουν αν βγουν από μέσα 'άντρες' τότε θα τους χαρίσουν τη ζωή.
Πάει πρώτος ο Τούρκος, ένας άντρας ίσαμε κει πάνω, γεμάτος μυς. Μπαίνει μέσα, ακούγονται διάφορες κραυγές, ξεφωνητά, μετά από 1-2 ώρες, ακούγεται μια φωνή:
- Καλέ, βγαίνω! και βγαίνει ο Τούρκος κουνιστός και λυγιστός.
Μετά σειρά είχε ο Αμερικανός. Ένας άντρας 2 μέτρα, τόσο δυνατός, που τον τρέμανε ακόμα και οι πέτρες. Μπαίνει μέσα γεμάτος αυτοπεποίθηση, ακούγονται κραυγές ξεφωνητά, χαλασμός κυρίου. Μετά από 3 ώρες ακούγεται μια φωνούλα λεπτή:
- Καλέ, βγαίνω! και βγαίνει έξω ο Αμερικανός σεινάμενος και κουνάμενος και με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.
Τελευταίος ήταν ο Έλληνας. Περιττό να σας τον περιγράψω, θεριό ανήμερο. Μπαίνει μέσα, ακούγονται φωνές, ξεφωνητά, ουρλιαχτά, γδαρσίματα, αλλά ο Έλληνας δε λέει να βγει. Περνάνε δύο ώρες, τρεις, τέσσερις, τίποτα. Χαλασμός σωστός. Περνάνε δέκα ώρες, περνάνε δεκατρείς, τίποτα. Οι ανθρωποφάγοι άρχισαν να ανησυχούν. Γύρω στις είκοσι ώρες, ακούνε μια φωνή, που κούνησε τη γη:
- Βγαίνω ρε!
Και από μέσα:
- Να μας ξανάρθετε, να μας ξανάρθετε!!

Κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου Φεμινιστριών στην Γαλλία επρόκειτο να μιλήσουν εκπρόσωποι από τρεις χώρες: Γαλλία, Γερμανία και Ελλάδα.

Ξεκινώντας το λόγο της πρώτη η Γαλλίδα άρχισε να λέει:
- Αγαπητές συναγωνίστριες, μια μέρα πιάνω τον Μισέλ και του λέω 'Άκου να δεις αγάπη μου, δεν είμαι δούλη σου! Σιδέρωσε και κανά πουκάμισο μόνος σου!'. Περνάει μια μέρα δε βλέπω τίποτα...Δεύτερη μέρα, τίποτα...Την τρίτη μέρα βλέπω τον Μισέλ να σιδερώνει μόνος του!!!
Μπράααβοοοοοο!!! Ζητωκραυγές από το πλήθος κάτω, χειροκροτήματα, χαμός...

Συνεχίζοντας δεύτερη η Γερμανίδα στο λόγο της λέει:
- Εγώ που λέτε συναδέλφισσες πιάνω μια μέρα τον Χάνς και του λέω 'Κοίτα, Χάνς, δεν είμαι σκλάβα σου, δε μπορώ να τα κάνω όλα μόνη! Κούνα και λίγο τα χεράκια σου, ανέλαβε κ εσύ μια φορά το μαγείρεμα!'. Περνάει μια μέρα δε βλέπω τίποτα...Δεύτερη μέρα, τίποτα...Την τρίτη μέρα βλέπω τον Χάνς να τηγανίζει αυγά!!!!
Μπράααβοοοοοο!!! Ζητωκραυγές από το πλήθος κάτω, χειροκροτήματα, χαμός...

Τελευταία πήρε το λόγο η Ελληνίδα:
- Εγώ που λέτε κορίτσια πιάνω μια μέρα τον Μήτσο και του λέω 'Άκου να δεις Μητσάρα μου, κουράστηκα να τα κάνω όλα μόνη. Βάλε και εσύ ένα χέρι στο συμμάζεμα!!!'. Περνάει μια μέρα δε βλέπω τίποτα... Δεύτερη μέρα, τίποτα... Τρίτη μέρα, τίποτα... Τέταρτη μέρα, τίποτα... Πέμπτη μέρα, τίποτα... Ε... Κατά την έκτη μέρα κάτι άρχισα να βλέπω από το δεξί μάτι!

Είναι η εποχή του ψυχρού πολέμου ΗΠΑ - ΕΣΣΔ.
Έντρομοι καταφτάνουν στο Λευκό Οίκο των ΗΠΑ οι μυστικοσύμβουλοι του Προέδρου για να του ανακοινώσουν κάτι δυσάρεστο :
- Πρόεδρε, έχουμε μείζονα πρόκληση από τη Ρωσία. Αυτή τη στιγμή χιλιάδες ρώσοι αστροναύτες βάφουν το φεγγάρι ΚΟΚΚΙΝΟ !
Και ο Πρόεδρος ατάραχος τους λέει :
- Μόλις τελειώσουν, στείλτε δύο δικούς μας με άσπρη μπογιά να γράψουν ΚΟΚΑ-ΚΟΛΛΑ !

Ο δάσκαλος στο μάθημα της ζωγραφικής βλέπει την ζωγραφιά που έκανε το γυφτάκι . Παθαίνει πλάκα !!!
Ένα καναρίνι τέλεια ζωγραφισμένο , πολύ ζωντανά χρώματα , σαν να είναι ΕΤΟΙΜΟ να κελαηδήσει !!!
Την άλλη μέρα φωνάζει τον γύφτο να του πει για το ταλέντο του γιου του .
- Το παιδί σας ζωγραφίζει πολύ όμορφα !!!
- Ντείρτω ντάσκαλε !!! Ντείρτω .
- Μα , έχει ΠΟΛΥ ταλέντο στην ζωγραφική .
- Ντείρτω ντάσκαλε σε λέω !!! Ντείρτω .
- Θα μπορούσε να γίνει μεγάλος ζωγράφος .
- Ντείρτω ντάσκαλε σε λεεεεω !!! Ντείρτω πολύ .
- Μα γιατί ? Δεν έκανε τίποτα κακό !!! Ζωγράφισε ένα καναρίνι , τόσο ΖΩΝΤΑΝΑ , σαν να είναι έτοιμο να κελαηδήσει !!!

- Πως ντεν έκανε κυρ ντασκαλε? Προχτές ζωγκραφισε ένα μ@υνι στο σόμπα . Εγκω έκαψα την γλώσσα μου , και ο παππούς έκαψε την τσουτσού του !!!

Ο Κρητίκαρος ο Σήφης γυρνάει σπίτι και λέει στην μάνα του :
- Mωρέ μάνα αποφάσισα να παντρευτώ
- Ίντα μου λες καμάρι μου και ποια παίρνεις;
- Μάντεψε μωρέ μάνα
- Παίρνεις την Κατερίνα του Μαυράκη;
- Όχι μάνα
- Την Ελενίτσα του Κατσανεβάκη;
- Όχι μάνα
- Την Μελπομένη του Παπαδάκη;
- Όχι μάνα
- Ε ποια παίρνεις μωρέ;
- Τον Μανούσο του Καπετανάκη...
- Ίντα μου λες και με πικραίνεις μωρέ, αυτός είναι νεοδημοκράτης!!

Πάει το γυφτόπουλο μές' την χαρα, και λέει στον πατέρα του:
- Πατέρα, βρήκα γκόμενα!!! Έχω ραντεβού σήμερα, δώσε μου το σώβρακο, να κάνω καλή εντύποση.
Το βγάζει ο γύφτος και του το δίνει:
- Άντε μπρέ, χαλάλη σου, το νού σου μη το βάλης ανάποδα και γίνεις ρεζίλι!
- Πως φοριέται πατέρα;
- Το κίτρινο μπροστά , το καφέ πίσω !