Index : Τοπικά και εθνότητες

[ Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 ]

Η κηδεία του σκύλου...  Editors Pick
Ένας Ελληνοαμερικάνος επισκέπτεται τον αδερφό του, βοσκό στην Κρήτη. Έχει μαζί του κι ένα σκύλο ράτσας Αλάσκας. Τον βλέπει ο βοσκός και τρελαίνεται.

- Άσε μου ρε αδερφέ το σκύλο εδώ, εγώ θα τον έχω στα μη βρέχει και νη λιάξει!

-Ναι! του λέει κι ο ξενιτεμένος αλλά θέλω να ζει σαν ...άνθρωπος! Εμείς στην Αμερική είμαστε πολύ φιλόζωοι!

-Να μην στεναχωριέσαι! Στη μάντρα ή στο σπίτι θα τον έχω πάντα μαζί μου και μόνο κρέας και γάλα θα τρώει! Με τα πολλά λύγισε ο Αμερικάνος στη θέληση του αδερφού του. Περνάνε δέκα χρόνια, μοιραία πεθαίνει ο σκύλος. Τηλεφωνά ο βοσκός στον αδερφό του, και παίρνει την απάντηση.

-Α! είπαμε σαν άνθρωπος! Θα τον κηδέψεις χριστιανικά.

-Μα γίνονται αυτά τα πράγματα;

-Πες το στον παπά του χωριού να το κάνει!

Πάει ο βοσκός στον παπά του λέει ότι θέλει χριστιανική κηδεία για το σκύλο και του και του λέει ο παπάς:

- Σήφη, την τσικουδιά να την λιγοστέψεις, ήντα ναι αυτά που μου ζητάς!

- Μα ο αδερφός μου λέει...παίρνει στο κινητό και μιλά με τον αδερφό του.

- Δώσε μου τον παπά λέει εκείνος: Έλα παπα-Λάμπρο με ακούς; 2.500 δολάρια σου στέλνω για την κηδεία του σκύλου αλλά να γίνει όπως πρέπει! εντάξει;

-Εντάξει! Eντάξει!!

Κλείνει το κινητό ο παπάς και λέει του Σήφη.

-Καλά ρε κουμπάρε! γιατί δεν μου λες από την αρχή ότι ο σκύλος σου... ήταν Ορθόδοξος



Το Παπάκι του Έλληνα...
Ρωτάει ο Άγγλος τον Γερμανό:
- Πήρατε αύξηση φέτος;
- Πήραμε!
- Και τι τα έκανες;
- Ε να,αγόρασα ένα σπίτι στις Άλπεις.
- Και τα υπόλοιπα;
- Με τα υπόλοιπα αγόρασα μια Porsche 911 Carrera.
Ρωτάει ο Γερμανός τον Γάλλο:
- Πήρατε αύξηση φέτος;
- Πήραμε!-Και τι τα έκανες;
- Ε να, αγόρασα για την κόρη μου ένα διαμέρισμα στις Κάννες.
- Και τα υπόλοιπα;
- Με τα ...υπόλοιπα αγόρασα ένα Audi A6 Avant.
Ρωτάει ο Γάλλος τον Έλληνα:
- Πήρατε αύξηση φέτος;
- Πήραμε!
- Και τι τα έκανες;
- Ε να, αγόρασα ένα παπάκι 125 cc.
- Και τα υπόλοιπα;
- Τα υπόλοιπα τα έβαλε η μάνα μου..


O Μανωλιός και η βενζίνα (Άμα δεν ξέρεις)...
1954: Κατέβαινε από το χωριό ο Βαγγέλης με το καινούργιο αυτοκίνητό του, και στην στάση διπλανού χωριού, βλέπει τον Μανώλη να περιμένει το λεωφορείο.
- Που πας μωρέ Μανώλη, του λέει ο Βαγγέλης, στο Ηράκλειο;
Αντε να σε πάρω, και εγώ εκεί πάω.
- Μπά, του απαντά, περιμένω το λεωφορείο και δεν θέλω να το χάσω.

Μια άλλη φορά τον ξαναπέτυχε στη στάση, μα ήταν προετοιμασμένος ο Μανωλιός να μη κάνει και άλλη γκάφα.
«Αν σταματήσει ο Βαγγέλης μωρέ», σκέφτηκε, «να μπω στ' αμάξι του να κατεβούμε στη χώρα».
Έτσι και έγινε, σταματάει ο Βαγγέλης, μπήκε ο Μανωλιός στο αυτοκίνητο και ξεκινήσανε.
- Και περίμενες πολύ ώρα στη στάση, μωρέ Μανώλη;
- Ναι μωρέ, αποκρίνεται ο Μανώλης, ναι, το λεωφορείο των 7:30 περίμενα, μα δεν κατέχω ήντα ώρα περνά.

Με αυτά και με αυτά, πέρασε η ώρα, φτάσανε στα μισά του δρόμου, μα ο Βαγγέλης έτρεχε, και ο Μανωλιός φοβότανε. Έβλεπε το Βαγγέλη να αλλάζει τις ταχύτητες τη μια μετά την άλλη πότε να ανεβάζει πότε να κατεβάζει, μια πάνω το λεβιέ, μια κάτω, έβαλε λίγο και το μυαλό του να δουλέψει και λέει του Βαγγέλη:

- Μωρέ σύντεκνε, κράτα και με τα δύο σου χέρια το τιμόνι, και άσε με εμένα να ανακατώνω τη βενζίνα!


Ινδιάνος στο ληξιαρχείο (Για λόγους πρακτικότητας)...  Editors Pick
Πάει ένας ινδιάνος στο ληξιαρχείο:
- Γεια σας, λέει στον υπάλληλο. Θέλω να αλλάξω το όνομά μου, γιατί είναι πολύ μεγάλο.
- 'Πως λέγεστε, κύριε;
- Κοτρόνα που ξεκολλάει από τη βουνοπλαγιά και κατρακυλάει στη λίμνη της κοιλάδας.
- 'Κατάλαβα. Και ποιο θα είναι το καινούριο όνομά;'
- Πλάτς!



Η γκιλοτίνα στη ζούγκλα (Όταν οι καταδικασμένοι έχουν την επιλογή)...
Πέφτουν ένας Έλληνας, ένας Αγγλος και ένας Πόντιος με το ιδιωτικό τους αεροπλάνο μέσα σε μια ζούγκλα.
Εκεί τους πιάνουν ιθαγενείς και τους πάνε στον αρχηγό τους. Εκείνος αυστηρός και ενοχλημένος με την 'εισβολή' των ξένων από τον ουρανό, τους καταδικάζει σε θάνατο.
Λίγο πριν εκτελεστεί η ποινή, τους δείχνει τρεις διαφορετικούς τρόπους για να διαλέξουν.
Ο ένας τρόπος είναι μια τεράστια γκιλοτίνα (λαιμητόμος), ο άλλος είναι δηλητηριώδη βέλη και ο τρίτος, κινούμενη άμμος.
Ο Αγγλος διαλέγει τη γκιλοτίνα.
Βάζει το κεφάλι του επάνω, η λεπίδα αρχίζει να πέφτει αλλά τελευταία στιγμή σκαλώνει και έτσι ευτυχώς σώζεται.
Όταν το βλέπει αυτό ο αρχηγός θεωρεί ότι είναι σημάδι από τους θεούς και έτσι του χαρίζει την ζωή.
Μετά από αυτό έρχεται η σειρά του Έλληνα που διαλέγει κι αυτός την γκιλοτίνα, ελπίζοντας ότι η γκιλοτίνα είναι χαλασμένη και θα ξανασυμβεί το ίδιο.
Για μια ακόμα φορά η λεπίδα σκαλώνει και ο Έλληνας σώζεται.
Ο αρχηγός χαρίζει και σ' αυτόν την ελευθερία του.
Ύστερα οι ιθαγενείς λένε στον Πόντιο να διαλέξει.
- Τι προτιμάς; του λένε. Την γκιλοτίνα, τα δηλητηριώδη βέλη, ή την κινούμενη άμμο;
Και απάντά ο Πόντιος:
- Τα δηλητηριώδη βέλη, γιατί η γκιλοτίνα είναι χαλασμένη...


Αμερικανική εκπαίδευση...  Editors Pick
Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου. Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο του διευθυντή της Σόνυ) και το μάθημα αρχίζει με μικρές ερωτήσεις ιστορίας.

«Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία;» λέει η δασκάλα. «Ποιος είπε; δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο;»

Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:

«Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια», απαντά.

«Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε; Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό;», ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.

«Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ», απαντά και πάλι ο Σουζούκι.

Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει: «Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!»

Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία: «Ρε δεν πάτε να γα**θείτε όλοι, μα**κες γιαπωνέζοι!»

«Ποιος το είπε αυτό;;;» ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.

Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει: «Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα, το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.

Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή. «Θέλω να ξεράσω», ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.

«Ποιος το είπε αυτό;;;» ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.

Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι: «Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991».

Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει: «Ρε δε μας παίρνεις καμιά π**α, λέω γω!!!»

Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα: «Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου».

Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν: «Α γα**σου ρε μα**κισμένο, Σουζούκι».

Ατάραχος ο γιαπωνέζος: «Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002».

Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής: «Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπου**έλο».

Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι: «Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του».


[ Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 ]