Ένας Κρητικός στο αεροδρόμιο περνά από το μηχάνημα που ελέγχει για μεταλλικά αντικείμενα. Το μηχάνημα σφυρίζει. Αφήνει ο Κρητικός κλειδιά, κέρματα και άλλα αντικείμενα. Ξαναπερνά αλλά εκείνο συνεχίζει να σφυρίζει.
Σκέφτεται λίγο και λέει:
- Αααα, το κομπιουτεράτσι. Βγάζει όμως ένα όπλο! Ο αστυνομικός απορημένος λέει:
- Εσύ για κομπιουτεράκι το βλέπεις αυτό;
Και ο Κρητικός:
- Πάντως εμείς στη Κρήτη, με αυτό κάνουμε τους λογαριασμούς μας!

Ο Μαντιναδολόγος Καμινοκωστής πάει στο Λασίθι να δει τον συνάδελφό του μαντιναδολόγο Παπαδάκη ή Λαγό από την Κουδουμαλιά.
Το βράδυ, επειδή ο Παπαδάκης είχε μόνο ένα κρεβάτι, ο Καμινωκοστής κοιμήθηκε δίπλα-δίπλα, στο ίδιο κρεβάτ,ι με το Λαγό και τη γυναίκα του.
Το πρωί που ξύπνησαν, ο Καμινωκωστής καλεί τον Παπαδάκη ή Λαγό σε μια γωνιά και του λέει εμπιστευτικά και με συμπονετική φωνή:
-Σύντεκνε μάθε το πώς η συντέκνισσα δεν είναι μπιστεμένη, όλη τη νύκτα με τη χέρα της μου την είχε κρατημένη!
Και ο Παπαδάκης ή Λαγός του απαντά κοφτά και ξεκάθαρα:
-Σύντεκνε, εγώ σου τηνε κράτουνα με τη δεξιά μου χέρα, μη τύχει η αφιλότιμη και πάει παραπέρα!

Δύο γέροντες Κρητικοί κάθονται σε ένα καφενείο και συζητάνε.
- Μωρέ Σίφη, θυμάσαι κάτι χάπια που μας εδίνανε στο στρατό για να μην έχουμε όρεξη για γυναίκες;
- Ναι, μωρέ Μανωλιό...
- Ε, λοιπόν, θαρρώ πως αρχίζουνε και με πιάνουνε!

Μια μέρα σε ένα αεροπλάνο που πήγαινε από Κρήτη στην Αθήνα:
1ος πιλότος: Ωχ, μεγάλη καταστροφή!
2ος πιλότος: Τι, τι έπαθες;
1ος πιλότος: Χάλασε η μηχανή!
2ος πιλότος: Φτου. . Αλλά πρέπει να το πούμε και στους επιβάτες.
1ος πιλότος: Ναι, αλλά μαλακά- μαλακά.
2ος πιλότος: Έχω μια ιδέα.
Πέρνει το μικρόφωνο και λέει σε στυλ κρητικής μαντινάδας:
- Εχάλασε η μηχανή και τ` αεροπλάνο πέφτει.
Και ακούγετε από πίσω:
- Έλα έλα και τ` αεροπλάνο πέφτει.

Ένας Κρητίκαρος λυράρης έκανε τη μεσημεριανή του σιέστα γιατί το βράδυ έπρεπε να παίξει λύρα σε μια ταβέρνα. Ξαφνικά τα παιδιά του αρχίζουν να φωνάζουν, να μαλώνουν, να γίνεται κακός χαμός στο σπιτι. Ξυπνάει ο λυράρης τσαντισμένος και βάζει τις φωνές.

Αφού δε μπόρεσε να κοιμηθεί, ντύνεται γρήγορα, παίρνει τη λύρα του και φεύγει για την ταβέρνα τσατισμένος. Πάνω στη βιασύνη του όμως κούμπωσε το κουμπί από το πουκάμισο στην κουμπότρυπα του σακακιού.

Φτάνει στην ταβέρνα για να αρχίσουν οι πρόβες.

Του λέει ο άλλος λυράρης:
- Θα αυτοσχεδιάσουμε μαντινάδες, εγώ θα τις ξεκινάω κι εσύ θα τις τελειώνεις.
- Έγινε.
- Του σακακιού σου το κουμπί, είναι του πουκαμίσου...
- Άλλοι εννιά μου το πανε, άντε κι εσύ γ**ήσου!

Δυο φίλοι ταξιτζήδες, ο ένας Αθηναίος και ο άλλος Λαρισαίος, συζητούσαν τι κόλπα κάνουν στην πόλη τους.
Κάποια στιγμή πηγαίνει στη Λάρισα ο Αθηναίος και όπως συζητούσαν λέει ο Αθηναίος στον άλλον: Τα δικά μας ταξί στην Αθήνα πετάνε.
Πέρασε κάποιος καιρός και έφτασε η στιγμή που πήγε ο Λαρισαίος στην Αθήνα στο σταθμό Λαρίσης. Παίρνει από εκεί ένα ταξί.
- Που πάμε;, ρωτά ο ταξιτζής.
- Συγγρού, απαντά ο ο Λαρισαίος .
- Σε ποιό ύψος;, ρωτά ο Αθηναίος ταξιτζής.
- Άσε της βλακίες και πέτα χαμηλά, ανταπαντά ο Λαρισαίος!