Ήταν ο Τοτός μέσα στην τάξη, αλλά κοίταζε συνέχεια έξω από το παράθυρο και δεν παρακολουθούσε στο μάθημα!
Πάει η κυρία εκεί και ρωτάει:
- Τοτέ, γιατί δεν παρακολουθείς στο μάθημα;;
- Να κυρία, εδώ, βλέπω τις γατούλες. Μήπως ξέρετε τί κάνουν;
- Εεεεε, να παιδί μου. Η γατούλα έχει χτυπήσει και ο γάτος σαν κύριος την μεταφέρει στο νοσοκομείο.
- Χα, χα! Και πώς την πάει, γα*ιώντας;

Μόλις μερικές μέρες αφότου άνοιξαν τα σχολεία, η δασκάλα του Τοτού τηλεφωνεί στη μητέρα του:
- Είναι πολύ άτακτος! της λέει, δεν ξέρω τι να τον κάνω μέσα στην τάξη!
Κι η μητέρα:
- Α, για να σας πω! Εγώ που τον είχα σχεδόν τρεις μήνες συνέχεια στις διακοπές, σας πήρα να σας κάνω παράπονα;

Λέει η δασκάλα, δείχνοντας ένα τριαντάφυλλο πιασμένο στο χυμώδες μπούστο της, στα παιδιά της τάξης...

- Παιδιά ξέρετε με τι τρέφεται ένα λουλούδι σαν αυτό...?
- Με γάλα...? (πετάγεται ο Τοτός)
- Πως σου ήρθε αυτό Τοτέ...? (Ρωτάει η δασκάλα)
- Μα γι' αυτό δεν το έχετε στο στήθος σας κυρία...?
- Τι λες ρε Τοτέ θα μας τρελάνεις τελείως...? Με κοπριά τρέφεται, όπως όλα τα λουλούδια...!!! (Λέει η δασκάλα)
- Ε, καλά με τόσα ρούχα από πάνω, που να ξέρω ότι το κοτσάνι φτάνει μέχρι τον κώλο σας... (λέει ο Τοτός)

Ο Τοτός κάνει τηλεφωνική φάρσα σε ένα κρεοπώλη:
- Κρεοπωλείο «Το Χοιρομέρι». Τι θα θέλατε;
- Έχετε μοσχαρίσια πόδια;
- Ναι.
- Αυτιά προβατίνας;
- Ασφαλώς.
- Κοιλιά γουρουνιού;
- Μα και βέβαια.
- Καλά φίλε πρέπει να μοιάζεις με τέρας!

Ο Τοτός βλέπει την γιαγιά του στο σαλόν να κάθετε γυμνή και την ρωτάει:
-Βρε γιαγιά γιατί είσαι γυμνή;;;
Και του λέει η γιγιά:
-Δεν είμαι γυμνή παιδί μου, φοράω το φόρεμα του έρωτα δεν βλέπεις;
Και ο τοτός απαντάει:
-Και καλα, δεν μπορείς να το σιδερώσεις τουλάχιστον;;

Είναι η ώρα της ζωγραφικής και η δασκάλα λέει στα παιδιά να ζωγραφίσουν ό,τι θέλουν.
Περνάει η ώρα, τελειώνουν τα παιδιά και η δασκάλα μαζεύει τις ζωγραφιές τους, τις κοιτάζει και σταματάει έκπληκτη στη καταπληκτική ζωγραφιά του Ταμτάκου. Αμέσως τον φωνάζει και του λέει να έρθει την επόμενη μέρα με τον πατέρα του. Την επόμενη μέρα...
-Καλημέρα σας κυρά ντασκάλα.Το ξέρω ό,τι και να μου πείτε έκετε ντίκιο.Τό`χω σπάσει στο ξύλο το κολόπαιντο, αλλά τίποτα.
-Μα τι είναι αυτά που μου λέτε...
-Μα σας παρακαλώ, ντέν ξέρω εγώ το παιντί που έχω; Να το σπάσετε κι εσείς στο ξύλο το κολόπαιντο μπας και βάλει μυαλό.
-Τι λέτε τώρα; Να δείρω το παιδί σας που ζωγράφισε ένα φανταστικό τοπίο; Πρόκειται για μεγάλο ταλέντο και πρέπει να το βοηθήσετε.
-Α γι`αυτό μιλάς καλέ ντασκάλα. Αυτό ντεν είναι τίποτα. Προχτές το κολόπαιντο ζωγκράφισε ένα μουνί στον τοίχο της γκειτονειάς μας και σπάσαμε όλοι τ`αρχίντια μας.