Ήταν η δασκάλα και έβαλε την τάξη του Τοτού να γράψει μια έκθεση που να τελειώνει με τη φράση 'Μάνα είναι μόνο μία'.
Γράφει ο Γιαννάκης:
- Εμένα η μαμά μου με φροντίζει και με αγαπάει πολύ ... γιατί μάνα είναι μόνο μία.
Γράφει ο Κωστάκης:
- Εμένα η μαμά μου με αγαπάει. Όταν αρρωσταίνω με φροντίζει πολύ ... γιατί μάνα είναι μόνο μία.
Γράφει και ο Τοτός:
- Χθες είχαμε καλεσμένους στο σπίτι και η μαμά μου, μου είπε να φέρω μπίρες από το ψυγείο. Πηγαίνω, κοιτάζω στο ψυγείο και της λέω ... 'Μάνα, είναι μόνο μία'.

Σε ένα χωριό που υπέστη πολλούς σεισμούς, οι γονείς τρομαγμένοι έστειλαν τον Τοτό σ' ένα συγγενικό σπίτι, σε άλλη πόλη. Σε δύο μέρες έλαβαν ένα τηλεγράφημα:
- Στέλνουμε το παιδί πίσω, στείλτε μας το σεισμό!

Ο Τοτός επιστρέφει από το σχολείο με το αριστερό μάτι μαυρισμένο:
- Τι έπαθες παιδί μου; τον ρωτάει ανήσυχος ο πατέρας του.
- Να μπαμπά, σήμερα πήγαμε στην εκκλησία. Η δασκάλα μου στεκόταν ακριβώς μπροστά μου. Πρόσεξα πως η φούστα της είχε χωθεί στη σχισμή του πισινού της. Έπιασα τη φούστα και την τράβηξα, αλλά η δασκάλα μου έριξε φάπα!
- Αγόρι μου, δεν κάνουν τέτοια πράγματα στις γυναίκες. Μην το ξανακάνεις.
Την επόμενη Παρασκευή, ο Τοτός επιστρέφει με το δεξί μάτι μελανιασμένο.
- Τι έγινε Τοτέ; του λέει ο πατέρας του επιτιμητικά. Νόμιζα πως σου εξήγησα τι δεν πρέπει να κάνεις.
- Μα μπαμπά, δεν έφταιγα εγώ! Σήμερα πήγαμε στην εκκλησία. Η δασκάλα μου στεκόταν ακριβώς μπροστά μου. Πρόσεξα πως η φούστα της είχε χωθεί στη σχισμή του πισινού της. Τότε ο Κωστάκης, που στεκόταν δίπλα μου, έπιασε την φούστα της και την τράβηξε. Εγώ, αφού ήξερα πως αυτό την ενοχλεί, την ξαναέχωσα μέσα!

Η δασκάλα ρωτάει τα παιδιά:
- Εσύ Γιαννάκη, αν έβγαινες με μια κοπέλα από καλή οικογένεια και με πολύ καλή εκπαίδευση για δείπνο και ήθελες να πας στην τουαλέτα, τι θα της έλεγες;
- Θα έλεγα 'πάω μισό λεπτό να κατουρήσω'.
- A όχι, αυτό θα ήταν πολύ αγενές. Εσύ Κωστάκη παιδί μου πώς θα το έλεγες;
- Θα έλεγα 'με συγχωρείς καλή μου φίλη, αλλά πρέπει να πάω στην τουαλέτα'.
- Ναι, κάπως καλύτερα, αλλά η λέξη 'τουαλέτα' όταν τρως ακούγεται άσχημα.
Γυρνάει η δασκάλα στον Τοτό:
- Εσύ Τοτέ, απέδειξε μας επιτέλους πόσο έξυπνος είσαι. Τι θα έλεγες στην κοπέλα;
- Εγώ κυρία θα έλεγα: 'Καλή μου, παρακαλώ να με συγχωρέσεις που θα σ'εγκαταλείψω για μισό λεπτό, αλλά δυστυχώς πρέπει να εξυπηρετήσω έναν πολύ καλό μου φίλο, τον οποίο ευελπιστώ να σου γνωρίσω αμέσως μετά το φαγητό!'

Αφού ο δάσκαλος εξήγησε στα παιδιά την έννοια της συντομίας, φώναξε τον Τοτό να του περιγράψει μια δραματική σκηνή της 'Αντιγόνης' του Σοφοκλή με όσα λιγότερα λόγια μπορούσε. Ο Τοτός τότε σηκώνεται όρθιος και φωνάζει δυνατά:
- Βοήθεια!

Μια δασκάλα αγγλικών λέει σε δύο παιδιά και τον Τοτό να βγουν έξω, να χτυπήσουν την πόρτα και αυτή θα τους κάνει μια ερώτηση και αυτοί θα πρέπει να την απαντήσουν. Χτυπάει ο πρώτος την πόρτα και η δασκάλα τον ρωτάει:
- Γουάτς γιορ νέιμ;
- Μάι νέιμ ιζ Μποντ.
- Χου Μποντ;
- Τζειμς Μποντ.
'Ουυυυυυ', κάνουν οι μαθητές από κάτω. Χτυπάει ο δεύτερος την πόρτα, ρωτάει η δασκάλα:
- Γουάτς γιορ νέιμ;
- Μάι νέιμ ιζ Άντερσον.
- Χου Άντερσον;
- Πάμελα Άντερσον.
'Ουυυυυυ', άρχισαν πάλι να φωνάζουν οι άλλοι από κάτω. Χτυπάει και ο Τοτός, ρωτάει η δασκάλα:
- Γουάτς γιορ νέιμ;
- Μάι νέιμ ιζ Άι.
- Χου Άι;
- Άι γα**σου!