Σκίζω , ρίζω το δαδί μου , βρίσκω νύφη και γαμπρό , πεθερά και πεθερό και τριγύρω κυκλωμένο ρούχο πράσινο ντυμένο.

Άγκαθο , καλάγκαθο καλαγκαθένιο το μαντρί και κόκκινα τα γίδια

Χίλια μίλια πήγαιναν , τους έπιασαν , τους έδειραν , τ’ όνομά τους τ’ άλλαξαν.

Την ημέρα δούλα , τη νύχτα κυρά.

Εκεί που στέκεις έστεκα και κει που στέκω θα σταθείς.

Πόδια δεν έχω κι όμως κινούμαι , η καρδιά μου χτυπάει σαν τη δικιά σου.