Ένας πολύ ντροπαλός τυπάκος μπαίνει σ ένα μπαρ και βλέπει μια πανέμορφη γυναίκα να πίνει μόνη της.
Αφού για μια ολόκληρη ώρα μαζεύει όσο κουράγιο του χρειάζεται, τελικά την πλησιάζει και της λέει πολύ προσεκτικά:
«μμμ...Θα σε πείραζε αν μιλούσαμε για λίγο;»
Αυτή απαντάει με την πιο δυνατή φωνή που μπορεί να βγάλει:
«Όχι. Δεν θα κοιμηθούμε μαζί απόψε!»
Τα μάτια όλων στρέφονται επάνω τους. Και ο φιλαράκος μας, φυσικά, έχει γίνει κατακόκκινος από ντροπή και με το ζόρι σέρνεται πίσω στο τραπέζι του.
Μετά από λίγη ώρα, η γυναίκα τον πλησιάζει και λέει:
«Συγνώμη εάν σε πρόσβαλα. Ξέρεις... είμαι φοιτήτρια της ψυχολογίας, στο πτυχίο, και κάνω μια έρευνα για το πώς αντιδρούν οι άνθρωποι όταν έρχονται σε δύσκολη θέση, όταν εκτίθενται,...ξέρεις, όταν βρεθούν σε καταστάσεις που τους ντροπιάζουν»
Και ο τυπάκος, με όση δύναμη έχουν τα πνευμόνια του:
«Τι εννοείς όταν λες... Με 300 ευρώ;»

Ήταν μια γυναίκα που έμενε μόνη της σχεδόν όλο τον χρόνο γιατί ο άντρας της ήταν ναυτικός. Tο σπίτι ήταν κοντά σε έναν σταθμό του ηλεκτρικού και όποτε περνούσε το τρένο έπεφτε η ντουλάπα που ήταν στην κρεβατοκάμαρα. Καλεί, λοιπόν, μια μέρα η γυναίκα έναν μαραγκό: «Ξέρετε», του λέει, «όποτε περνάει το τρένο, η ντουλάπα πέφτει...». Πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη φράση της η γυναίκα, περνάει το τρένο και πέφτει η ντουλάπα.

O μαραγκός δείχνει να ξέρει τη λύση στο πρόβλημα: «Αφήστε το σε μένα, θα τη στηρίξω στον τοίχο και μετά δεν θα πέφτει με τίποτα!». Aφού τη στηρίζει και τελειώνει τη δουλειά, περνάει το τρένο και πέφτει πάλι κάτω η ντουλάπα. O μαραγκός αρχίζει και τα χάνει: «Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει, αλλά αυτήν τη φορά θα καρφώσω την ντουλάπα στον τοίχο με ατσαλόπροκες για να μην πέφτει με τίποτα!». Αφού την καρφώνει, λοιπόν, λέει: «Για να δούμε τώρα που θα περάσει το τρένο, θα πέσει πάλι;». Περνάει το τρένο όμως και η ντουλάπα ξαναπέφτει.

O μαραγκός έχει πάθει σοκ: «Aν δεν τρελαθώ σήμερα, δεν θα τρελαθώ ποτέ!!». «Kαι τι θα κάνουμε τώρα; Δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση», λέει η γυναίκα. «Θα κάνω μια τελευταία προσπάθεια», απαντά ο μαραγκός, «θα μπω μέσα στην ντουλάπα να δω από μέσα τι πάει στραβά και πέφτει».

Mπαίνει μέσα στην ντουλάπα κλείνει τις πόρτες και εκείνη τη στιγμή μπαίνει ο άντρας της γυναίκας μέσα, ο οποίος γύρισε από ταξίδι. Bλέπει τα πράγματα του μαραγκού και αρχίζει να φωνάζει: «Aτιμη, θα σε σκοτώσω! Πού τον έχεις κρύψει τον εραστή σου; Στην ντουλάπα;».

Πριν προλάβει εκείνη να αποκριθεί, πάει, ανοίγει την ντουλάπα και βλέπει μέσα τον μαραγκό... «Pε αλήτη», του φωνάζει, «τι κάνεις εδώ μέσα;»

«Pε φίλε», απαντά ο μαραγκός, «άμα σου πω ότι περιμένω να περάσει το τρένο, θα με πιστέψεις;».

Εύπορη, μοναχική κυρία δημοσιεύει αγγελία ζητώντας σύντροφο:

«Κυρία σεβαστής ηλικίας με αμύθητα πλούτη (κινητά, ακίνητα, καταθέσεις κλπ) ζητά κύριο να τη συντροφέψει στο υπόλοιπο της ζωής της ο οποίος θα τηρεί τις εξής 3 προϋποθέσεις: 1. Δε θα την εγκαταλείψει ποτέ, 2. Δε θα την χτυπήσει ποτέ, 3. Στο κρεβάτι θα είναι....ταύρος.»

Η αγγελία δημοσιεύεται, η κυρία περιμένει 1 εβδομάδα, 1 μήνα, 1εξάμηνο, 1 χρόνο... Έχει πια απελπιστεί: «Τι να τα κάνω τα πλούτη όταν δεν έχω έναν άνθρωπο δίπλα μου! Θα με φάει η μαύρη μοναξιά!»

Κι ενώ η κυρία μοιρολογεί χτυπάει το κουδούνι της πόρτας. Η κυρία ακούει το κουδούνι και τρέχει να ανοίξει. Έκπληκτη αντικρίζει έναν κύριο σε αναπηρικό καρότσι χωρίς χέρια και πόδια.
«Γεια σας», λέει ο κύριος. «Ήρθα για την αγγελία».
Η κυρία μένει έκπληκτη αλλά προσπαθεί να φανεί ψύχραιμη.
- Δεν ξέρω αν το προσέξατε αλλά υπήρχαν και κάποιες προϋποθέσεις.
- Το γνωρίζω.
- Ναι, αλλά χωρίς να θέλω να σας προσβάλω, εσείς δεν έχετε πόδια...
- Άρα δεν πρόκειται να φύγω ποτέ μακριά σας.
- Ε, ναι....Ίσως έχετε δίκιο αλλά και πάλι χωρίς να θέλω να σας στενοχωρήσω εσείς δεν έχετε και χέρια...
- Άρα δεν πρόκειται ποτέ να σας χτυπήσω!
-Ίσως έχετε και πάλι δίκιο αλλά δεν ξέρω αν προσέξατε ότι υπήρχε και τρίτη προϋπόθεση...
- Και πως νομίζεις ότι χτύπησα το κουδούνι;

Είναι τέσσερις φίλοι σε ένα καφέ και συζητάνε. Κάποια στιγμή η συζήτηση φτάνει στο θέμα: «ποιος τρώει το μεγαλύτερο κέρατο!»

Λέει ο πρώτος...
- Το μεγαλύτερο κέρατο το τρώνε οι στρατιωτικοί.
- Γιατί το λες αυτό; του λέει ο δεύτερος.
- Γιατί, εξηγεί, λείπουν συνέχεια από το σπίτι, τρέχουν από εδώ και από εκεί με ασκήσεις και ιστορίες... Τι να κάνει η γυναίκα μόνη, τόσο ελεύθερο χρόνο έχει, να μην τον γεμίσει;

- Δε συμφωνώ, λέει ο δεύτερος, εγώ πιστεύω πως... το χειρότερο κέρατο το τρώνε οι γιατροί.
- Γιατί το λες αυτό; του λένε οι άλλοι και συνεχίζει εξηγώντας:
- Εκεί που κάθονται όμορφα και ωραία με την οικογένεια χτυπάει το κινητό τους, εφημερίες, σχεδόν ολημερίς και ολονυκτίς λείπουν.

- Όχι, πετάγεται ο τρίτος, το χειρότερο κέρατο το τρώνε λέει οι ναυτικοί. Λείπουν κάνα 6μηνο, τι να σου κάνει γυναίκα μόνη τόσο καιρό;

Ο τέταρτος της παρέας δε μιλούσε και άκουγε μόνο σιωπηλός.
- Τι έχεις ρε; του λένε οι άλλοι. Εσύ γιατί δε λες τίποτα;
Και απαντάει:
- Τι να πω και εγώ που είμαι Στρατιωτικός Γιατρός του Πολεμικού Ναυτικού!

Πάνε τρεις άντρες στον παράδεισο και λέει ο Άγιος Πέτρος

- Μόνο όποιος είχε σκληρό θάνατο θα περάσει μέσα.

Πάει ο πρώτος:
- Εγώ γύρισα από τη δουλειά πιο νωρίς γιατί νόμιζα πως η γυναίκα μου με απατάει. Μπαίνω μέσα στο σπίτι και δεν ήταν κανείς. Βγαίνω στο μπαλκόνι και βλέπω έναν να κρέμεται επειδή πίστεψα πως ήταν ο εραστής της γυναίκας μου του πάτησα τα χέρια για να πέσει κάτω, αλλά σώθηκε κι έτσι καθώς πήγαινα να του πετάξω το ψυγείο για να σκοτωθεί παθαίνω καρδιακό και πεθαίνω.
- Είχες πολύ σκληρό θάνατο. Μπες μέσα. Ο επόμενος
Πάει ο δεύτερος.
- Εγώ έκανα γυμναστική στο μπαλκόνι μου στον έκτο όροφο. Σε μια στιγμή σκόνταψα και έπεσα άλλα πιάστηκα από τα κάγκελα του πέμπτου. Κι ενώ ζητάω βοήθεια βγαίνει ένας άντρας έξω και μου πατάει τα πόδια. Τότε πέφτω σε ένα θάμνο και σώζομαι άλλα βγαίνει τότε εκείνος ο άντρας και μου πετάει ένα ψυγείο. Και τότε σκοτώνομαι.
- Είχες κι εσύ σκληρό θάνατο. Πέρνα μέσα. Ο επόμενος!
Πάει κι ο τρίτος.
- Εγώ το μόνο που θυμάμαι είναι ότι μπήκα σε ένα ψυγείο!

Στη Σταδίου ένας τύπος σταματάει ένα ταξί, μπαίνει βιαστικά μέσα και λέει στον ταξιτζή:
- Μεγάλε, γρήγορα στην οδό... τάδε, νούμερο ταδε... Μόλις με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν ότι η γυναίκα μου με απατάει.
Πράγματι, ο ταξιτζής πατάει γκάζι και σε λίγο φθάνουν στο σπίτι του.
Οπότε ο τύπος λέει στον ταξιτζή:
- Ρε μεγάλε, δεν ανεβαίνεις κι εσύ μαζί μου να σ' έχω για μάρτυρα;
Και ανεβαίνουν και οι δυο στο διαμέρισμα του τύπου. Ο τύπος ανοίγει την πόρτα, πηγαίνει στο υπνοδωμάτιο και
πραγματικά κάτω από τα σεντόνια είναι η γυναίκα του με κάποιον άντρα.
Τραβάει τα σεντόνια και φωνάζει:
- Εσύ ποιος είσαι, ρε;
Και ο εραστής:
- ΕΓΩ; Ποιος είμαι εγώ;
Εγώ είμαι αυτός που πριν από λίγες μέρες έδωσα στη γυναίκα σου 3.000 ευρώ για να εξοφλήσεις το δάνειο του αυτοκινήτου σου.
Εγώ είμαι αυτός που κάθε μήνα δίνει στην γυναίκα σου 700 ευρώ για το νοίκι.
Εγώ είμαι αυτός που κάθε βδομάδα δίνω λεφτά στην γυναίκα σου για το supermarket και τη λαϊκή.
Εγώ είμαι αυτός που κάθε βδομάδα δίν ω λεφτά στην γυναίκα σου για τα φροντιστήρια των παιδιών σου...
Οπότε ο ταξιτζής πλησιάζει τον απατημένο σύζυγο και του λέει ψιθυριστά:
- Ρε αφεντικό, δεν τον σκεπάζουμε τον άνθρωπο, μη μας κρυώσει;