Μια 45χρονη γυναίκα έπαθε καρδιακή προσβολή και τη μεταφέρανε επειγόντως στο νοσοκομείο. Ενώ ήταν στο χειρουργείο, είχε μια υπερφυσική εμπειρία. Βλέποντας το Θεό, τον ρώτησε:
- Ήρθε η ώρα μου;
Εκείνος απάντησε:
- Όχι, έχεις να ζήσεις ακόμη για 43 έτη, 2 μήνες και 8 ημέρες.
Αφού ανάρρωσε, η γυναίκα αποφάσισε να παραμείνει στο νοσοκομείο και έκανε πλαστική προσώπου, λιπαναρρόφηση, μεγένθυνση μαστών και αφαίρεση κοιλιακού λίπους. Μάλιστα, κάλεσε και κομμώτρια να έρθει να της αλλάξει τα μαλλιά και έναν ορθοδοντικό να της κάνει 'λίφτινγκ δοντιών'. Σκέφθηκε, αφού είχε τόσο καιρό μπροστά της, ας τον ζούσε με τον καλύτερο τρόπο. Μετά την τελευταία της πλαστική εγχείριση και, αφού ανάρρωσε, βγήκε από το νοσοκομείο, πέρασε το δρόμο και την πάτησε ένα ασθενοφόρο. Περνώντας την πύλη του παραδείσου και φθάνοντας μπροστά στον Θεό, απαίτησε να μάθει τί συνέβη:
- Εσύ μου είπες ότι είχα ακόμη 43 χρόνια! Γιατί δεν με έσωσες από το ασθενοφόρο;
Κι εκείνος απάντησε:
- Δεν σε αναγνώρισα!

-Γιατί έπλασε ο Θεός πρώτα τον Αδάμ;
-Για να προλάβει να πει και αυτός κάτι!

Είναι ένας παπάς και οδηγά το αμάξι του. Στον δρόμο βλέπει έναν άνθρωπο που έχει σταματήσει το δικό του αμάξι στην άκρη του δρόμου, έχει ανοίξει το καπό και προσπαθεί κάτι να κάνει. Σταματάει ο παπάς να τον ρωτήσει αν θέλει βοήθεια. Οπότε ακούει τον οδηγό να βρίζει και να κατεβάζει καντήλια εικονίσματα και στο τέλος και τους αγίους πάντες, (έτσι για να μην αφήσει κανέναν παραπονεμένο), να κάνει κάτι στην μηχανή, να μπαίνει στο αμάξι να γυρνά το κλειδί και αυτό τίποτα! Οπότε του λέει ο παπάς: Ρε φίλε μην κάνεις τίποτα! Πες Παναγία μου και Χριστέ μου βοήθα να πάρει μπροστά το αμάξι και να δεις που θα πάρει! Με το που ακούει ο άνθρωπος τον παπά να λέει τέτοιες παπαριές, τον αρχίζει αυτόν στα καντήλια, και συνεχίζει να προσπαθεί. Κάποια στιγμή μετά από πολλές προσπάθειες αγανάκτησε και μη έχοντας και τίποτα να χάσει, σκέφτηκε να ακολουθήσει την συμβουλή του παπά που τόση ώρα καθόταν εκεί και τον παρακολουθούσε. Κάνει λοιπόν τον σταυρό του και λέει! Παναγιά μου και Χριστέ μου σας παρακαλώ κάντε να πάρει μπρος το αμάξι μου!! Κατόπιν γυρνά το κλειδί και βρουουουουμ! παίρνει μπροστά το αμάξι!! Οπότε γυρνάει ο παπάς με γουρλωμένα μάτια και λέει: Α στο Διάολο!!

- Πως καταλαβαίνουμε ότι ο Αδάμ και η Εύα δεν ήταν Κινέζοι;
- Αν ήταν Κινέζοι δε θα έτρωγαν το μήλο, αλλά το φίδι!!!!

Ένας καλόγερος σε κάποια επίσκεψη στην Αθήνα, γυρίζει, γυρίζει και στο τέλος, κουρασμένος, κάθεται σ` ένα καφενείο.
Μια κυρία στο διπλανό τραπέζι τον ρωτάει:
- Είσαστε αληθινός καλόγερος;
- Να σου πω, ράσα φοράω, σε μοναστήρι μένω, σε όλες τις αγρύπνιες και τις ακολουθίες πάω, νηστεύω, προσεύχομαι, έχω γέροντα. Νομίζω ότι είμαι κανονικός καλόγερος... Εσύ τι είσαι;
- Εγώ, είμαι λεσβία.... Από το πρωί που θα σηκωθώ μέχρι το βράδυ που θα πάω για ύπνο όλο γυναίκες σκέφτομαι. Και στον ύπνο μου όλο γυναίκες ονειρεύομαι.Και για σεξ, μόνο γυναίκες θέλω....
Μετά από λίγο φεύγει η κυρία και αδειάζει το διπλανό τραπέζι.
Ο καλόγερος έχει πέσει σε σκέψεις.
Ένα ζευγάρι έρχεται και κάθεται διπλα του.
Κι αυτοί σε λίγο, τον ξαναρωτούν:
- Είστε πραγματικός καλόγερος;
Και ο καλογερος:
- Δεν ξέρω. Έτσι νόμιζα. Όμως τώρα σκέφτομαι μήπως είμαι λεσβία...

Αποφασίζει ένας τύπος να μονάσει και μετά από πολύ ψάξιμο βρίσκει και αυτός μια μονή να αποσυρθεί. Εγκαταλείπει τον κόσμο και τελικά μια μέρα μπαίνει μέσα στην μονή. Βρίσκει πολλούς ακόμα μοναχούς που όλοι τον βλέπανε και του κουνούσαν το κεφάλι χαμογελώντας.
- 'Γεια σας', 'Καλημέρα', έλεγε αυτός και πάλι οι μοναχοί του κουνούσαν το κεφάλι συγκαταβατικά, χωρίς να μιλάνε.
Με τα πολλά βρίσκει τον υπεύθυνο της μονής ο οποίος τον καλωσόρισε θερμά. Με την κουβέντα λοιπόν ο τύπος δεν κρατήθηκε και ρώτησε τον ηγούμενο γιατί κανείς δεν του μιλάει και ο ηγούμενος απάντησε:
- 'Α, ναι. Λοιπόν τέκνον μου, στην μονή μας πιστεύουμε ότι η πραγματική γαλήνη έρχεται με την απόλυτη σιωπή. Να ξέρεις λοιπόν ότι εδώ πέρα αφού αποφάσισες να μονάσεις σου επιτρέπονται μόνο 3 λέξεις κάθε 5 χρόνια. Είσαι έτοιμος να δεχθείς αυτήν την δοκιμασία;'
Τι να κάνει και ο τύπος δέχτηκε και έτσι ξεκίνησε να μην μιλάει καθόλου.
Πέντε χρόνια αργότερα πλησιάζει τον ηγούμενο και του λέει:
- 'Κρεβάτι... Πολύ σκληρό...'
- 'Ααααα...' λέει ο ηγούμενος, ''ο δρόμος για την σωτηρία σου είναι δύσκολος και επίπονος. Αλλά συνέχισε τέκνον μου. Τα πας πολύ καλά...'
Τι να κανει και ο τύπος συνέχισε...
Πέντε χρόνια αργότερα πλησιάζει πάλι τον μοναχό και του λέει:
- 'Φαγητό... Πολύ χάλια...'
Ξανά τα ίδια ο ηγούμενος...
- 'O δρόμος για την σωτηρία σου είναι δύσκολος και επίπονος. Αλλά συνέχισε τέκνον μου. Τα πας πολύ καλά...'
Πέντε χρόνια αργότερα ο τύπος ξαναπλησιάζει τον ηγούμενο και του λέει αγανακτισμένος:
- 'Την κάνω... Γεια...'
Οπότε ο ηγούμενος απαντάει...
- 'Το περίμενα. Όλο παράπονα ήσουν..'